سامانه موشكی اس 300 تحویل ایران میشود!

                  

ماهيت اين سلاح پیشرفته کاملا دفاعي است و هدف از استفاده آن محافظت از مکان هاي مهم در برابر حملات هوايي است. اين سامانه موشکي در جهت تقويت دفاع و پدافند از مرزها و تاسیسات مهم و استراتژیک کاربرد دارد.

                     Russian mobile surface-to-air missile systems
                    سیستم موشکی قابل جابجای زمین به هوای روسی

این سامانه پیشرفته موشکی میتواند تمامی اهداف هوایی مدرن را نابود کند، میتواند هواپیماها، موشک های بالدار و هم دستگاه های پرنده بدون خلبان را نابود کند.

واحد شمارش این سیستم گردان میباشد ، هر گردان شامل 4 سیستم و هر سیستم 3 لانچر دارد و هر لانچر قادر است 4 موشک شلیک کند. هر سیستم میتواند به 6 هدف به صورت همزمان حمله کند. برد موشک ها 150 کیلومتر است.
هر پرتابگر (Luancer) تعداد 48 موشك NGE را كه داراي برد 150 كيلومتر است حمل مي‌كند. هر سيستم کامل شامل سه پرتابگر و قادر است كه شش هدف را به طور همزمان نشانه بگيرد و 12 موشك را به سمت آن‌ها پرتاب كند.
اين سيستم پس از تغيير مكان و پر كردن مهمات مي‌تواند به سرعت براي دفع تكرار حمله دوباره مستقر شود.


بايد به ياد داشته باشید كه سامانه موشکی S-300 خود نيازمند حفاظت هستند و براي اين منظور مي‌تواند از موشك‌هاي زمين به هواي Tor-M1 و موشك‌هاي Fm-80 به همراه S-300 استفاده كند. اين موشك‌هاي كوتاه برد مي‌توانند يك سيستم دفاع هوايي كارآمد را براي حفاظت از تاسيسات فراهم كند. به اين ترتيب S-300 مي‌تواند به عنوان سلاحي براي منهدم كردن اهداف پيشرفته در فواصل دور عمل كند.


                                 

سيستم پدافند زمين به هواي S-300 همواره براي آمريكا و متحدانش يك دردسر بوده است.
سیستم اس-300 یکی از پیشرفته‌ترین موشک‌های ضد هوایی در جهان محسوب می‌شود که قادر به ردیابی همزمان 100 هدف در آسمان و هدف گرفتن هواپیماها و موشک‌ها در شعاع بهینه 120 کیلومتری (شعاع اسمی 150 کیلومتری) است. با آن که ارتش‌های اسرائیل، آمریکا و روسیه پدافندهای پیشرفته‌تری از s-300 (نظیر S-400 یا سیستم‌های مشابه غربی) را در اختیار دارند، اما قابلیت‌ها و توان همین سیستم نیز به حدی بالاست که توان پدافندی در مقابل حملات احتمالی را به میران قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد.
«اس – 300» یکی از پیچیده ترین و پیشرفته ترین سامانه های ضدموشکی در جهان محسوب می شود. این سامانه شامل یک پرتابگر موشک سیار است که هر سه تا پنج ثانیه قادر به پرتاب یک موشک است. این موشک می تواند در ارتفاع حداکثر 30 کیلومتری و برد 150 کیلومتری به یک هواپیما اصابت و آن را منهدم کند.

          

کارنامه‌ی ننگين ناصر پورپيرار

کار، کارِ انگلیس...!!!

سلسله مقالات سیاست های استعماری دولت بریتانیا

قسمت اول: سازمان های پنهانی امپراتوری

بخش اول: فراموشخانه ها(سازمان های فراماسونری)

گردآوری و نگارش از بابک ایرانمنش

قلمرو امپراتوری بریتانیا همانگونه که دیدیم ابتدا بیاری بازرگانان و کاشفان و کشیشان انگلیسی و غیر انگلیسی و دزدان دریایی آنان بدست آمد. بدیهی است که این حرک تدریجی نمی توانست محصولی چون امپراتوری پهناور جزیره نشینان را پابرجا سازد.

نگاهی به عملیات های تروریستی گروهک ضد ایرانی مجاهدین خلق

بخش اول: عملیات مهندسی

گروه نشر و تدوین مقالات پان ایرانیست استان کرمان

 تذکر:خواندن این نوشتان و دیدن تصاویر در ادامه مطلب، به افرادی که دچار ضعف اعصاب و ناراحتی قلبی هستند، توصیه نمی شود

تاریخ جراید کرمان

تهیه و تنظیم: بابک ایرانمنش

سابقه روزنامه نگاری در کرمان به سالهای آغازین جنبش مشروطیت در ایران بر می گردد. در کتاب تاریخ مطبوعات کرمان، تالیف گرانمایه اسماعیل رزم آسا به طور مبسوط سابقه این تلاش ها تا انقلاب 57 مضبوط گردیده که ذیلا با بهره گیری از این کتاب به اختصار به معرفی آنها می پردازیم:

اعتبار:

«اعتبار» قدیمی ترین روزنامه ی کرمانی است؛ به مدیریت مرحوم شیخ محمدحسن طلبه و سردبیری مرحوم آقا میرزا غلامحسین در سال 1327 هجری قمری در کرمان منتشر می شده و محل توزیع آن بازار اختیاری ، دکان آقا ملاحسین بوده است.

مرآت جنوب:

روزنامه مرآت جنوب در سال 1329 هجری قمری با مدیریت مرحوم جلال الدین الحسینی موید الاشراف رشتی با چاپ سنگی در کرمان منتشر شده است. این روزنامه تا اوایل جمادی الاول سال 1330 هجری قمری منتشر می شده و پس از آن توقیف و تعطیل شده است.

دارالامان:

روزنامه دارالامان در سال 1329 هجری قمری با مدیریت میرزا هادی اصفهانی با چاپ سنگی در کرمان منتشر شده است. در تاریخ جراید و مجلات ایران در مورد این نشریه فقط به مدیریت سید حسین خیابانی رئیس السادات اشاره شده و ظاهرا مولف محترم به شماره های اولیه به مدیریت میرزا هادی اصفهانی دسترسی پیدا نکرده است.

جریده کرمان:

این روزنامه به مدیریت مرحوم میرزا غلامحسین کرمانی در سال 1329 هجری قمری در کرمان چاپ و منتشر می شده است. از شماره 12 به بعد تغییر نام داده و به نام «کرمان»  انتشار یافته است و پس از انتشار چند شماره مرحوم احمد دهقان(بهمنیار) با سمت سردبیری با این روزنامه همکاری می نماید.

دهقان:

این روزنامه در دروه اول خود در سال 1329 هجری قمری به صورت هفتگی به مدیریت مرحوم احمد کرمانی(استاد احمد بهمنیار)با چاپ سنگی در کرمان منشتر شده است.

شهاب ثاقب:

این روزنامه پس از توقیف«مرآت جنوب» در سال 1330 هجری قمری با چاپ سنگی به مدیریت مرحوم جلال الدین الحسینی موید الاشراف رشتی در کرمان منتشر شده است.

ادب:

مجله ادب به مدیریت مرحوم احمد خان روحی در کرمان تاسیس و در سال 1337 هجری قمری با چاپ سنگی در کرمان منتشر شده است.

نامه فرهنگ:

این نشریه به طاحب امتیازی و نگارندگی مرحوم محمود درگاهی(دبستانی) و مدیریت رضی روحی در سال 1301 خورشیدی در چاپخانه سعادت کرمان چاپ و در کرمان منتشر شده است.

مجله همای:

این مجله که به طور ماهنامه منتشر می شده نخستین نشریه زرتشتیان است که در سال 1341 هجری قمری در کرمان از سوی روان شاد دستور خدا داد دستور کیخسرو هورمزدی به قرار معلوم تا هفت شماره منتشر شده است.

بیداری:

روزنامه بیداری در سال 1302 خورشیدی در کرمان به مدیریت سید محمد هاشمی تاسیس شده است. مرحوم سید محمد هاشمی علاوه بر آنکه در ادوار 12تا14 نمایندگی مردم کرمان در مجلس شورای ملی عهده دار بوده ، چون در سال 1328 از کرمان در مجلس سنا انتخاب می شود و در تهران نیز سرگرم انتشار روزنامه اتحاد ملی بوده است. امتیاز روزنامه بیداری را به نام برادر خود سید محمدرضا هاشمی واگذار می کند. پس از آن این روزنامه تا سال 1333 منتشر شده، ولی پس از آن چون سید محمدرضا هاشمی کارمند دولت بوده ، مشمول قانون ممنوعیت کارکنان دولت از انتشار روزنامه می گردد و روزنامه بیداری به تعطیلی کشانده می شود.

استقامت:

این روزنامه به مدیریت و صاحب امتیازی اسد الله میرزایی تبریزی(رشاد) معروف به رئیس المتکلمین از سال 1303 خورشیدی در کرمان شروع به انتشار نموده است. انتشار این روزنامه تا سال 1321 خورشیدی دوام آورده است.

ندای کرمان:

صاحب امتیاز این روزنامه دکتر عیسی خان وزیری بوده و از سال 1304 خورشیدی با مدیریت مرحوم عبدالله خان طهرانی انتشار یافته است.

صدای کرمان:

امتیاز این روزنامه به نام مرحوم آقا میرزا عباس سعید معروف به (ملاباشی) صادر و از فروردین سال 1305 در کرمان منتشر شده است. انتشار این روزنامه اگر چه نامرتب بوده ولی نوزده سال دوام می آورد. پس از درگذشت عباس سعید امتیاز این روزنامه در سال 1330 به نام حسین عبدالرحیمی صادر می شودو  پس از آن یحیی یحیوی با عنوان سردبیر و مدیر داخلی با آن همکاری می نماید.

آئیه جنوب:

اولین شماره این روزنامه در آبان 1305 خورشیدی به مدیریت سید جلال الدین الحسینی با چاپ سنگی در کرمان منتشر شده است، انتشار این روزنامه تا سال 1316 به طول انجامیده است.

ذکر حقایق:

این روزنامه از سال 1306 به مدیرین مرحوم حاج مهدی امین ملقب به امین العلما در چاپخانه سعادت در کرمان به طور هفتگی منتشر و تا سال 1310 خورشیدی دوام آورده است.

پندار:

این روزنامه به صاحب امتیازی مرحوم عبدالحسین صنعتی زاده از اردیبهشت 1307 خورشیدی انتشار خود را در کرمان آغاز و تا تیر ماه 1307 دوام می آورد.

جریده نگارستان:

این روزنامه در سال1309 خورشیدی به منظور انتشار ماهنامه در کرمان تاسیس شده ولی از چگونگی انتشار آن اطلاعی در دست نیست.

آفتاب شرق:

 این روزنامه از فروردین 1313 خورشیدی به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی مرحوم حاج محمد حسین مجد نوابی (مجد الواعظین) در کرمان منتشر شده و تا تیر ماه 1314 دوام یافته است.

روح القدس:

این روزنامه از اسفند 1324 خورشیدی به مدیریت مرحوم سید ابوالقاسم پور حسینی در کرمان انتشار یافته و تا اواسط سال 1327 خورشیدی دوام آورده است. با روزنامه روح القدس مرحومان دبستانی، فواد کرمانی، مشتاق، دکتر احمد ناظرزاده کرمانی، سید محمد رضا مدنی و آقایان جعفر رائد و دکتر باستانی پاریزی، فریدون نفیسی و علینقی بهمنیار همکاری داشته اند.

تندباد:

این روزنامه در سال 1325 خورشیدی به مدیریت محمد حسین خواجه نصیری و ابوالطالب مظفری(به عنوان مدیر داخلی) به طور هفتگی در کرمان انتشار یافته و تا سه سال بعد از آن دوام آورده است.

اندیشه:

این روزنامه به مدیریت عبدالحسین ناصر سعید از مهر 1328 خورشیدی در کرمان منتشر شده و از فروردین 1348 به صورت یومیه درآمده و کمی بعد به تعطیلی درمی آید. بعد از خرداد 1360 مجددا به صورت هفتگی انتشار می آید و تا اوایل ال 1364 به انتشار خود ادامه می دهد، سردبیری این نشریه سالها بر عهده احمد نعمت زاده و در سال های آخر بر عهده محمد علی بابایی و آقایان شکر الله دقاقی و ماشاءالله نگارستانی با آن همکاری داشته اند.

پیام حق:

 امتیاز این روزنامه به نام شیخ غلامرضا فیروزیان واعظ بوده و از سال 1328 در کرمان انتشار یافته است. مدت 2 سال در کرمان دوام آورده و پس از آن گویا به دلیل عزیمت مدیر آن به اصفهان به همین نام در اصفهان نیز منتشر شده است.

نغمه:

از سال 1329 خورشیدی به مدیریت سید محمدحسن آیت الهی موسوی به طور هفتگی در کرمان منتشر شده است، آخرین شماره  این روزنامه در اسفند 1334 انتشار یافته است، آقایان محمد رضا مدنی، محمدعلی احمدی و علی یاسایی با این روزنامه همکاری داشته اند.

بی پروا:

امتیاز این روزنامه به نام خجسته عبدالرحیمی صادر شده و به وسیله حسین عبدالرحیمی فرزند مشارالیها و علی اکبر تلفنی(جودت) از تیز ماه 1329 خورشیدی منتشر  گردید و انتشار آن تا قبل از کودتای 28 مرداد 32 به طور نامنظم دوام آورده است.

آرمان کرمان:

این روزنامه ها با صاحب امتیازی مجید پاشا ابراهیمی از مهر 1329 خورشیدی در کرمان منتشر شده و تا سال 1335 انتشار آن  به طول انجامیده است.

فاتح:

این هقته نامه  با صاحب امتیازی حسین فاتح از اردیبهشت 1330 انتشار خود را از کرمان آغاز و تا سال 1354 دوام آورده است.

نوای جنوب:

روزنامه نوای جنوب به صاحب امتیازی سید محمد فاطمی فعالیت خود را از شهریور 1330 آغاز و در بهمن 1332به این دلیل که کارمند دولت نمی تواند صاحب امتیاز روزنامه باشد از ادامه کار آن جلوگیری می شود.

خورشید جنوب:

این روزنامه با صاحب امتیازی عباس صناعی زاده در سال 1330 منتشر می شده؛ نگارنده آن علی اکبر تلفنی(جودت) و ترتیب انتشار آن به طور هفتگی و گاهی هر پانزده روز یکبار بوده و تا اوایل سال 32 دوام آورده است.

سوفار:

صاحب امتیاز این روزنامه جواد کریمی بوده و از اردیبهشت 31 تا شهریور32 منتشر می شده است.

گواشیر:

این روزنامه که ابتدا بنام ارگان سازمان نظارت ملی کرمان و سپس به نام ارگان سازمان جوانان حزب زحمتکشان ایران- کرمان به طور نامنظم از سال 30تا32 چند شماره منتشر شده و ظاهرا امتیاز آن به نام محمد رشیدی صادر و گردانندگان آن محمد حسین خواجه نصیری ، ناصر بقایی، علی یاسایی و محمد محمدی بوده اند.

بمپور:

صاحب امتیاز و مدیر مسئول این روزنامه دکتر علی ایرانی بوده  و از اسفند 1330 انتشار آن آغاز گردیده و پس از شماره اول متوقف گردیده است.

هدایت افکار:

از سال 1331 با صاحب امتیازی محمدرضا روحانی انتشار آن آغاز گردیده و تا اواسط سال 1335 با روش مذهبی و با درج مقالات دینی دوام آورده است. محمدجواد باهنر از همکاران این روزنامه بوده است.

آذرماهان:

امتیاز این روزنامه به نام سید محمود رضوی صادر و تا آبان سال 1332 سیزده شماره آن انتشار یافته است. پس از آن در محاق توقیف بوده و ظاهرا گردانندگان آن برای تداوم کار خود از امتیاز«صدای کرمان» بهره می برده اند.

نور عرفان:

این روزنامه از مرداد 1331 به صاحب امتیازی سید مهدی نعمت الله زاده ماهانی در کرمان منتشر می شده و مطالب آن عبارت بوده از مقالات مذهبی،اجتماعی، ادبی و اخبار شهری و مجلس شورای ملی، انتشار آن تا اردیبهشت 32 به طول انجامیده و پس از 19 شماره ، چون مدیر این روزنامه کارمند بهداری کرمان بوده به علت منعی که به موجب قانون مطبوعات برای کارمندان دولت از نظر انتشار روزنامه سیاسی، اجتماعی، به وجود آورده دیگر نتوانسته منتشر نماید.

سروش امید:

امتیاز این هفته نامه که به نام بانو مطهره ایران نژاد بوده از سال 1331 در کرمان منتشر می شده و مدیر و سردبیر آن هاشم ایران نژاد بوده است. آخرین شماره سروش امید تاریخ اول آبان 1335 را دارد.

ندای من:

صاحب امتیاز این روزنامه محمدهاشم نصرت فدایی بوده که از مهر 1331 در کرمان کار انتشار آن را آغاز و ظاهرا در کمتر از یکسال یک شماره از آن منتشر شده و پس از آن متوقف شده است.

اصناف مجاهد:

امتیاز این  روزنامه به نام محمد علی داد بخش صادر و شماره اول آن در خرداد 1332منتشر شده است و تا مهر همان سال هفت شماره دیگر از آن انتشار یافته و پس از آن متوقف گردیده است.

ندای کرمان:

امتیاز روزنامه ندای کرمان به طور هفتگی به نام هاشم ایران نژاد صادر و از خرداد 1332 انتشار آن آغاز گردیده است و پس از شماره اول متوقف شده است.

اندیشه های نوین:

امتیاز این مجله به نام اسدالله رضوان، با روش اجتماعی صادر و از اول آبان 1331 به مدیریت اکبر فروتن انتشار آن آغاز گردیده است و پس از شماره اول متوقف گردیده است.

جوکار:

شماره اول این روزنامه در مرداد 1332 به مدیریت حسینعلی صاحب اختیاری در کرمان منتشر شده است و پس از چند شماره در نیمه همان سال انتشار متوقف گردیده است.

نامه هفتواد:

صاحب امتیاز این روزنامه به نام محمد ابراهیم باستانی پاریزی بوده و اولین شماره آن در آذر ماه 1336 در کرمان انتشار یافته است. آخرین شماره این روزنامه تاریخ مهرماه 1337 را دارد و بعد از آن انتشار نیافته است. مطالب این نشریه جنبه ادبی، تاریخی و اجتماعی داشته و گاهی بحث های قضایی در آن دیده می شود که به وسیله آقایان عیسی ضیاء ابراهیمی و محد بصریان نوشته می شده است.