به نام خداوند جان و خرد  

پاینده ایران

از دژهای استوار پاسداری ایران ,از سنگرهای مقاوم پان ایرانیست به شما ای ایرانیان پاک سرشت

آذربایجان گرم ترین درودهای خود را پیشکش می کنم بر شما ای آزادگان شریفی که هنوز حادثه ی شوم

ترکمانچای روح و روانتان را خلیده و وجدانتان را آزرده است.برخاک پاکی که اشکها و حسرت عباس

میرزا,قائم مقام و امیر کبیر را در دل خود چون راز دردناک تاریخی به یادگار دارد,فریاد هزاران هزار شهید

سرفرازی را که با یاد خدای ,الله الله گویان به پیشباز خطر رفته و خاک وطن خود پاسداشته اند و ایران را با

آخرین نگاههای خود با آخرین نفسهای خود ;با آخرین امیدهای خود به نسلهای بعد سپرده اند , به سینه

دارد. شما را باد ای پیشگامان خط,   اراده ی پیروز مندان و قامت قهرمانان تاریخ و شرف و غیرت ایرانی

پاک گوهر!

ای هموطنان گرامی تر از جان من ,آذربایجان دیار شریفی است ,خاکش فرزندان خوبی برای ایران

پرورده .مادرمان در روزهای سختی بدان دیار امیدها داشته است.تاریخ به یاد ندارد که به حرف بیکسان از

راه رفته باشد,تلاش ناپاکان را ناکام گذاشته است.برای پاسداشت ایران دلیران کم مانندی چون

آتروپات ,بابک,شاه اسماعیل,ستارخان و ثقه السلام و ... به دامان پرورده که همه رزمنده و آرمانخواهانه

این خاک پاک را پاسداشته اند.آیا شما نیز بدین رزم آماده اید ,آیا خود را برای کوشش و نبرد به راه ایران

مهیا داشته اید ,آیا این خواسته, این رسالت چون شرری در اندرون سینه هایتان شعله ور شده و بالا

گرفته است! آیا گوهر پاکتان را پاس داشته اید ,آیا دست ناپاکان و کج اندیشان را از آن دیار پاک کوتاه

کرده اید ! آیا شرور بد طینت از هیبت شما ,از ترس به دخمه های تاریک خود جسته اند؟یا نه در بازار کج

اندیشی و فریب و بد طینتی سوداگری می کنند؟آیا این شیران هستند که بیشه را پاس می دارند یا

زوزه ی گرگان است که گوشها را می خراشد و روانها را می آزارد؟

کوششهایی که در این دیار به همراه دیگر فرزندان وطن برای وحدت ایران زمین و زدودن آثار ضعف و

سستی ,فتور و شکست به عمل آمد,با همه ی دلاوریها ,خود گذشتگیها و ایثارها ,هنوز نتوانسته شاهد

مقصود به آغوش کشد!آیا برای خیزشی دوباره برای نیرومندی دگر باره تاب و توش نگرفته اید!؟آیا شمائید

که چون صلا داده شود که کیست که "پیمان بسته است با خدای خود ,با خون خود ,که مام میهن را تا

واپسین دم پاس دارد؟مرزها را از گزند اهریمنان" در امان دارد؟فریاد بر میدارید ما.

شماراست که ماران زهرداری که در گوشه هایی پنهان شده و انبان پر از زهر می کنند بدیده

بگیرید,پادزهرها بسازید و یک لحظه آرامشان نگذارید !مبارزه ی بزرگی داریم.سینه به سینه ,نفس به

نفس بداندیشان را مهار کنید .با خردورزی و روشنگری سر ماران را فرو کوبید و صدای گرگان بشکنید .آنان

در شکل گیری حکومتهای مشروطه گذر به دموکراسی و امکان تحقق شرایط پایبندی به حقوق بشر که

نیاز ملی است و مقدمه ی قدرتمندی موانع جدی هستند و حیات ملی ما را با خطرات عدیده ای مواجه

می کنند.نگذارید بذر فاسد این بد انیشان در مزرعه ی حیاتمان علفهای هرز پدید آورد.آنگاه مهیا شوید

برای قدرتمندی و سربلندی ایران .این همان راهی است که خواست و کشش فطری ماست که ازآن دور

افتاده ایم .به طبیعت خود بازگردیم .ندای درون خود را بشنویم که ما را به سربلندی و عظمت و مهی فرا

می خواند .ترس را خوب بشناسید تا مبادا در میانه ی راه راهتان زند اما مسحور آن نشوید.با تدبیر و

دلی پر امید پای در راه عبور از این گردنه ی سخت تاریخی بگذارید که آنسوی این پایمردی ,این

ایستادگی ,این ایمان غلبه بر احوال بیمار و افتادگی و شکستهاست.

                                                                                                        حجت کلاشی

                                                                                 مسوول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

برگرفته از وبلاگ رسمی حزب پان ایرانیست

                                          یک دنیا، یک آرزو

                                            آرش کیخسروی

بیست و نهمین دوره المپیک، امسال در چین با شعار یک دنیا، یک آرزو بسیار زیبا و با شکوه برگزار

شد.از 5 شخصیت نمادین فووا به معنی عروسکهای خوشبختی که مفاهیمی از عشق، دوستی، صلح و

شاد باش را برای چین به همراه دارد گرفته تا ساختمانها و ورزشگاه های فوق مدرن و برگزاری تحسین

برانگیز مسابقات همه نشان از روحیه ی بالا و مدیریت توانمند چینی ها داشت. لیوچی رئیس کمیته

تشکیلاتی المپیک پکن در خوشامدگویی افتتاحیه بازیها اینگونه گفت که: ((برگزاری بازی های

المپیک،رویای صدساله فرزندان چین بوده است.))  و ما شاهد بودیم که فرزندان چین جهت تحقق این

آرزوی خود از جان مایه گذاشتند.

و اّما ما:با 55 ورزشکار در 15 رشته شرکت نمودیم ، از ابتدا نیز معلوم

بود بمانند چندین دوره قبل نتیجه نخواهیم گرفت. علت آنرا بدون مقدمه چینی بگویم:سکانداران ورزش

کشور در سالهای پس از جنگ آقایان مهندس هاشمی طبا، دکتر غفوری فرد، مهندس مهرعلیزاده و

مهندس علی آبادی در این نوزده سا، روزمره بوده اند، تخصص لازم را نداشتند کسی بر کار آنها نظارت

ننمود، وعده وعیدهای رنگارنگ آنها همه را سرکار گذاشتند و هیچ وقت مورد بازخواست قرار نگرفته اند.

به سخنان اخیر مهندس علی آبادی توجه کنید، علی رغم ناکارآمدی برنامه هایش اینگونه می گوید:

(( با برنامه ریزی های صورت گرفته حضورر 114 ورزشکار در المپیک 2012 انگلیس را قطعی خواهیم

کرد.)) این یعنی: تورا به خدا من تا 4 سال دیگر در راس کار حضور داشته باشم، حقوق میلیونی بگیرم،

بتوانم از عنوان معاوت ریاست استفاده کنم، تملقم را بگویند و من لذت ببرم.در پیش خود فکر کن! وقتی

درالمپیک 2012 هم نتیجه نگرفتیم کسی که به من چیزی نمی گوید، قوانین هم که کاری به کارم ندارند،

من هم پشت نظام جمهوری اسلامی قرار می گیرم و با این وعده و عیدها چند سالی نیز لذت ریاست را

برده ام ، پس بگذار رقمی حدودی نگویم، عدد 114 را با یک قیافه ای که جدیت مرا نشان دهد بگویم،

همان کاری که هاشمی طبا، مهرعلیزاده و غفوری فرد هم می کردند، بعد از این فوقش جایم را عوض

کنند ، مساله ای پیش نمی آید، شاید ارتقا هم پیدا کنم.آیا این جای سوال نیست که آقایانی که از

ورزش سر در نمی آوردن، حتی یک باشگاه را تا کنون اداره نکرده اند، فاقد تفکر و برنامه ی استراتژیک

هستند، هیچ برنامه ی نوشته شده و به نقد گذاشته شده ای ندارند، هیچ سابقه مدیریتی ورزشی

موفقی نداشته اند، اینها چگونه می توانند مسوولیت ورزش را بر عهده بگیرند؟ جواب این سوال خیلی

ساده است که: ما با آدمهایی روبرو هستیم که گرچه همگی خود را به نوعی اصولگرا می دانند اما این

اصول در جهت حفظ منافع ملی نیست، بلکه اصولی است در جهت حفظ قدرت و منافع شخصی

خودشان.روحیه ورزشکاران افت کرده و با شعار و وعده وعید نیز این روجیه بالا نمی رود. باید فکری کنیم

که چگونه می توانیم از سود مدیریت این مدیران پرگو رها شویم. چگونه می توانیم از همه ظرفیت

فرزندان ایران استفاده کنیم، چگونه می توانیم این مرزبندی های غیر واقعی و نادرست انقلاب و ضد

انقلابب که منجر به رد صلاحیت بهترین فرزندان کشور می شود را اصلاح کنیم، چگونه می توانیم دست

تزویر مدیران نالایق را از منابع انسانی و مادر کشور برداریم و از افراد شایسته نظیر حشمت مهاجرانی،

جلالی و بسیار کسان دیگر در مسوولیت های اینچنینی استفاده کنیم. من مطمئنم مهندس علی آبادی

هم از شکست بچه های ایران ناراحت می شود، اما باز هم مطمئنم که میز ریاست را از هر چیز دیگر

بیشتر دوست دارد و برای حفظ آن هرکاری انجام می دهد، توهین می کند، شکایت می کند ، از زیر بار

پاسخگویی شانه خلی می کند، اما هرکاری که انجام دهد بی برنامه بودن او را توجیه نمی کند.آرزوی

فرزندان ایران،برگزاری المپیک با حضور مقتدرانه ورزشکاران ایرانی است و باید مدیران شایسته آن را پیدا

کنیم.

آن آرزو اگرچه دور است اما محال نیست.

                                             اینجا واشینگتن ، تلویزیون صدای تجزیه

صدای آمریکا در نقش بی.بی.سی

فرمان آریا:تحلیل سیاسی: این روزها کسانی که اخبار و تازه های جهان را از شبکه های تلویزیونی ماهواره ای و برون مرزی نیز دنبال می کنند گواه دگردیسی های نوینی در بخش فارسی تلویزیون صدای امریکا هستند.نخستین دگرشد اساسی نبود برخی از مجریان و سردبیران همیشگی این تلویزیون است که دیگر به ندرت در برابر دوربین های این شبکه دیده می شوند و به نظر می رسد که به کل یا به جز از صحنه حذف شده اند.مورد دوم نوع برنامه ها و مهمانان حاضر در میزگردهای سیاسی می باشد.در این مورد نیز از برخی از میهمانان و مفسران سال های پیش به ندرت استفاده می شود و حضور افراد دیگر با طرز فکرهای متفاوت به وضوح مشاهده می گردد.

پیش از هر چیز نباید از خاطر فراموش کرد که تلویزیون صدای امریکا وابسته به دولت ایالات متحده است و بیشتر از هر چیز وادار است تا سیاست های این دولت را در نظر گرفته و تا جای ممکن اعمال نماید.مسئله "فروپاشی ایران از درون" نیز اکنون سال هاست که در دستور کار حکومت ایالات متحده به ویژه در میان اعضای حزب جمهوری خواه و جناح تندور آن (نئوکان ها) قرار دارد.واشنگتن رفته رفته در حال ناامید شدن از شیوه های اولیه براندازی جمهوری اسلامی است و این موضوع امریکایی ها را وا می دارد تا از راه سرمایه گذاری بر روی اقلیت های دینی و قومی در ایران وارد عمل شوند.بخش فارسی صدای امریکا نیز در همین راستا (به عنوان یکی از ابزارهای تبلیغاتی امریکا علیه جمهوری اسلامی) بدل شده است به بلندگوی خبر رسانی گروهک های قومی و منادی دفاع از آزادی به اصطلاح گروه های قومیتی در ایران.هرچند این تلویزیون و مجریان ایرانی آن سال ها در برابر چنین جریاناتی سکوت،بی تفاوتی و ... را ترجیح می دادند ولی به نظر می رسد تندروهای امریکایی از این مسئله بسیار ناخشنود شدند از این روزست که از سال گذشته تلاش هایی را در جهت برخی تغییرات در بخش فارسی و تهیه برخی برنامه ها در جهت تحریک افکار قومی در ایران از سوی این کانال آغاز شده است.

گزارش و عکسهای تکمیلی از روز بنیاد 1387، تهران:

همان گونه که بر اساس پست 16/6/1387 پان ایرانیست کرمان مستحضر هستید، گزارش و عکسهای تکمیلی قرار شد، در پست های آتی ارائه گردد.

ابتدا از سروران ارجمند شورای عالی رهبری حزب پان ایرانیست و بخصوص از سرور ارجمند و استاد بزرگوارم، سرور منوچهر یزدی، از اعضای محترم شورای عالی رهبری به واسطه اینکه در پست 16/6/1387 اشاره به سخنرانی ایشان نشد پوزش می طلبیم و در این پست با شرخ مختصری از روز بیناد که همواره روز بزرگی برای تمامی پان ایرانیست ها و مردم بزرگ ایران است به همراه عکس های تکمیلی به شرح سخنرانی و گزارش تکمیلی می پردازیم.

                                                   جمعیت حاضر در روز بنیاد ۱۳۸۷