شیر زنان تاریخ ما 

یوتاب : سردار ایرانی و خواهر آریوبرزن . سردار نامی ارتش شاهنشاهی داریوش سوم . در زمان حمله ی اسکندر همراه برادر خود که بخشی از ارتش را فرمانده ی می کرده در کوه های بختیاری راه را بر اسکندر بست . ولی ایرانی راه را به اسکندر نشان داد و از مسیری دیگر وارد ایران شدند . از او به نام شاه آتروپاتان ( آذربایجان ) در سال های 20 قبل از میلاد مسیح نیز یاد شده است .

 شیرین : شاهزاده ارمنی . خسرو و پرویز و شیرین حماسه ای از خود ساختند که همیشه در تاریخ ماندگار ماند . شیرین از خسرو 4 فرزند داشت به نام های نستور - فرود - شهریار و مردانشه به دنیا اورد .که هر چهار فزرند او در زندان کشته شدند . پس او سر بر بالین ( بر جسد بی جان ) خسرو نهاد و با خوردن زهری عشق اش به خسرو جاودانه ساخت . و هر دو جان باختند .
و بسیار کسانی دیگر که شاید من از جا انداخته ام . "

نداشتن برنامه و افزايش دوباره قيمت بليت هواپيما

اقدام رحمانف برای حذف پسوندهای روسی نامهای فامیل

امامعلی رحمانف، رئیس جمهورتاجیکستان، که می خواهد از این پس او را "امامعلی رحمان" بگویند روز سه شنبه، 20 مارس، در دیدار با فرهنگیان تاجیک در آستانه نوروز، خواستار برانداختن پسوندهای روسی از نام و نسب تاجیکان شد.

نام و نسب تاجیکان از زمان برپا شدن حکومت اتجاد جماهیر شوروی سابق در آسیای میانه با پسوندهای روسی "- اف" و "- یف" و "- اوا" و "- یونا" همراه است و برخی صاحب نظران این امر را بی احترامی به هویت ملی تاجیکان می دانند

نامهای عربی و پارسی با پسوندهای روسی در قلمرو شوروی پیشین که گهگاهی موجب سردرگمی می شود، درواقع بیانگر هویت مردمانی است که عمدتا مسلمان بوده و طی دویست تا 300 سال اخیر به زیر سلطه روسها (اتحاد جماهیر شوروی) درآمدند

میراث شوروی

هرچند نامهای پارسی با پسوندهای روسی در میان برخی از روشنفکران فارسی زبان، مانند میرزا فتح علی آخوندف، لااقل از قرن 19 یکجا با اندیشه های روشنگرانه آغاز شد، ولی این نوع نام گذاری درواقع از زمان استقرار حکومت شوروی در قفقاز و آسیای میانه به شیوه گسترده و با حمایت رژیم کمونیستی وقت رواج یافت

تا امروز نامهای شمار زیادی از تاجیکان، به استثنای چند شاعر و نویسنده که از خود به شیوه محلی نام می برند، با پسوندهای روسی "- اف" و "- یف" و "- اوا" و "- یونا" همراه است.

ولی به نظر می رسد، امامعلی رحمانف، رئیس جمهوری تاجیکستان، می خواهد اکنون به این سنت تقریبا صدساله پایان بدهد

آقای رحمانف در جریان دیدار با اهل و علم و فرهنگ تاجیکستان که روز سه شنبه در آستانه نوروز برگزار کرد، خواستار برانداختن پسوندهای روسی از نامهای تاجیکی شد.

وی از جمله گفت: "من تاجیک هستم، ملت من تاجیک است و الحمدالله مسلمان هستم، نامی که پدر و مادرم به من گذاشتند، "امامعلی" است، پدرم "رحمان"، خوب می شود که 'امامعلی رحمان' باشد."

هنوز روشن نیست که آقای رحمانف نام خود را به شیوه رسمی تغییر داده یا خیر، ولی از روز چهارشنبه، 21 مارس، تلویزیون تاجیکستان در برخی از برنامه های خود نام بردن از رئیس جمهوری به گونه "امامعلی رحمان" را آغاز کرده است

"گرایش تازه ای نیست"

نام گذاری به شیوه ملی یا محلی در تاجیکستان گرایشی تازه نیست و دستکم از زمان پرسترویکا و و گسترش اندیشه های آزادی خواهی در اتحاد شوروی آغاز شده است.

یکی از مفاد قانون درباره به رسمیت درآوردن زبان فارسی تاجیکی که برای نخستین بار در سال 1989 تصویب شد، احیای تدریجی روشهای ملی نام گذاری در تاجیکستان را در مد نظر دارد

هرچند تمایل به نام گذاری ملی در میان عده ای از روشنفکران در پانزده سال اخیر گسترش یافته، ولی مقامهای دولتی خود را از این تمایل همواره بدور می داشتند

اکنون برای نخستین بار است که این موضوع در سطح ریاست جمهوری مطرح شده و آقای رحمانف می خواهد خود را در این راستا برای دیگران نمونه قرار بدهد. ولی این سیاست تا چه حد موفق تمام خواهد شد؟ برخی از صاحب نظران در این مورد تردید دارن

رفع موانع یا مشکلات نو

شاکرجان حکیمف، حقوقدان تاجیک که خیلی قبل به فرزندانش بدون کاربرد پسوندهای روسی نام گذاشته است، می گوید تصمیم رئیس جمهوری منجر به رفع بسیاری از موانع، از جمله کاغذ پرانی (بورکراسی) از سوی مسئولان اداره های ثبت اسنادخواهد شد.

ولی آقای حکیمف بر این باور است که برای تبدیل نام و اسناد شهروندی افرادی که نامهایشان پسوندهای روسی در بر دارند خرج مبالغی بخصوص از بودجه دولت را نیز به دنبال خواهد داشت

آقای حکیمف افزود: "اولا، برای تهیه مقدار زیادی از شناسنامه و اسناد دیگر وقت زیاد و مبلغ خود دولت نیز لازم است، زیرا چنین اسناد را باید نهادهای دولتی آماده کنند و سپس به مردم پیشنهاد نمایند. مردم بتدریج می کوشند این تقاضا را اجرا کنند، ولی در مورد نام و نسب کودکان این مشکل پیش نخواهد آمد. ممکن است برخی از مردم افراد بزرگسال هم که در روحیه ای دیگر تربیت یافته اند، کوشش کنند که نام و نسب خود را نگاه دارند."

با این حال، عده ای از روشن فکران تاجیک از پیشنهاد رئیس جمهوری در مورد برانداختن پسوندهای روسی از نامهای تاجیکی حمایت کرده و گفته اند که این اقدام برای تقویت جایگاه زبان و فرهنگ ملی در برابر فرایند جهانی شوی زمینه ساز خواهد بود

بازشناسی فرهنگ ملی

آکادمیسین محمدجان شکوری در این باره می گوید: "دولت باید فضای فرهنگی تاجیکستان را تنظیم کند که خصوصیتهای ملی داشته باشد، به منفعتهای ملی ما موافق باشد. از جمله رشد زبان ملی را به حال خود نگذارد، بلکه دولت تنظیم کاری کند که از آلایشها تازه شود."

ضمنا، دولت تاجیکستان طی چند سال اخیر در زمینه آنچه گسترش خودآگاهی ملی و بازشناسی فرهنگ گذشته تاجیکان خوانده می شود، تدابری به مورد اجرا گذاشته و با واکنشهای گوناگونی روبرو شده است

از جمله بزرگداشت تمدن آریایی که در سال 2006 انجام شد، انتقادات و ابراز نگرانیهایی از سوی اسلام گرایان در مورد احیای سنتهای پیش از اسلامی، بویژه اندیشه های زرتشتی را در پی داشته است

ولی آقای رحمانف این نگرانیها را بی پایه خوانده و بارها گفته است که بزرگداشت تمدن آریایی تنها به خاطر احترام به فرهنگ گذشته است

در همین حال، رئیس جمهوری تاجیکستان ضمن ملاقات با فرهنگیان در در دوشنبه جانبداری خود از فعالیتهای فرهنگی را ابراز داشته و سال 2008 را "سال فرهنگ" اعلام کرده است

دولت تاجیکستان همچنین مصمم است امسال از 800 سالگی جلال الدین رومی و در سال آینده از 1150 سالگی ابوعبدالله رودکی، سردفتر ادبیات فارسی، نیز تجلیل کند

منبع:BBC

با سپاس از تارنمای پیوند هلند

وقاحت يک طنز تلوزيونی

نوشته ی فردا در سایت تالارهای گفتمان

بسيار رنجبار است که کسي لهجه‌ات‌، اين رکن مهم هويتت را به سخره بگيرد. و رنجبارتر اين است که لهجه‌اي نازيبا و ناخوشايند را به تو نسبت دهند و آن را به نام تو به سخره بگيرند. و اين رنجي است مضاعف‌ ما مهاجران افغان در ايران‌، هر شب با ديدن مجموعه طنز «چهارخانه‌» چنين رنجي را متحمل مي‌شويم‌. البته ما مردم‌، فرزند رنجيم و با آن بزرگ شده‌ايم‌، ولي اين بار، دشواري در اين است که زبانمان را به سُخره گرفته‌اند و زبان خانة حقيقت آدمي است‌ باري‌، من به ديگر جوانب شخصيتي با عنوان «نذير شنبه‌» در اين مجموعه درنمي‌پيچم و از اينها به اختصار مي‌گذرم که در افغانستان کسي را «شنبه‌» و «يک شنبه‌» نام نمي‌نهند و خود مي‌دانند که اينها نام روزهاي هفته است‌، نه نام آدميان‌. فقط کلمة «جمعه‌» آن هم به خاطر قداستي که دارد، وارد بعضي نامهاي ما شده است‌، مثل «جمعه‌گل‌» و امثال اينها. و نيز به اين موضوع نمي‌پيچم که نحوة حضور اين شخصيت و اين که به مرور زمان‌، از کارگري به مراتب و شئون ديگر اجتماعي مي‌رسد و حتي جاي را براي ديگران هم تنگ مي‌کند، خود کنايه‌گونه‌اي است بر حضور مردم مهاجر افغانستان در ايران‌ باري‌، نقطة تأکيد و گلاية اصلي من که حدود بيست سال است در اين مملکت قلم مي‌زنم و دربارة زبان فارسي افغانستان و ايران پژوهشهايي کمابيش هم داشته‌ام‌، اين است که به‌سخره‌گرفتن لهجة هر فارسي‌زبان‌، چه ايراني و چه غيرايراني‌، در اين روزگاري که ما فارسي‌زبانان نياز به همراهي و همسويي با هم داريم‌، کاري است ناستودني‌. اين بسيار فرق مي‌کند با اين که در برنامة کودک‌، لهجة فلان قبيلة افريقايي را تقليد مي‌کنند (مثلاً در برنامة فيتيله‌) چون تشابه يا عدم تشابه اين صورت تقليدشده با اصل آن‌، نه چندان محرز است و نه چندان مهم‌ از اين گذشته‌، چنان که پيشتر اشاره کردم‌، اين تقليد از لهجة افغانستان‌، متأسفانه بسيار مضحک و ناشيانه از کار درآمده است‌. شايد بگوييد اين ويژگي يک برنامة طنز است‌، ولي همگان نيک مي‌دانيم که طنزآميزبودن يک مجموعة تلويزيوني‌، نمي‌تواند جوازي براي به سخره‌گرفتن لهجه‌ها باشد، چون يک طنز واقعي‌، بايد بيش از لهجه‌هاي خنده‌آور، بر عناصر باطني‌تر و عميق‌تري متکي باشد، به‌گونه‌اي که با يک لهجة معيار و بهنجار نيز تأثير خود را برجاي گذارد، چنان که ديگر شخصيتهاي اين مجموعه‌، لهجه‌هايي سالم و مطابق هنجار دارند. اگر در اينجا نيز ما شخصيتي مي‌داشتيم که تا حدود زيادي معرّف چهرة واقعي مردم افغانستان باشد، البته جاي چنين چند و چوني نبود از آن گذشته‌، من نمي‌دانم که چرا فقط در برنامه‌هاي طنز نوبت به ما مردم مي‌رسد و چرا کمتر اتفاق افتاده است که در مجموعه‌هاي تلويزيوني‌، باري يک افغان واقعي‌، با همان رفتار و گفتار طبيعي خودش نشان داده شود، تا حداقل زمينة شناخت بهتر ميان همزبانان فراهم آيد. به راستي شما مي‌خواهيد از همزبانانتان در آن سوي مرز، يعني از بخش عمده‌اي از فارسي‌زبانان دنيا، چه تصويري به مردم خود ارائه کنيد؟ به راستي اين به نفع اين حوزة زباني و فرهنگي است‌؟ البته سازندگان مجموعه‌، گويا براي پيش‌گيري از انتقادهايي که از اين رهگذر بر کارشان وارد مي‌شود، داستان را چنين تنظيم کرده‌اند که اين «شنبه‌» به واقع يک ايراني است که خود را افغان وانمود کرده است‌. ولي اين تمهيد، در کل مجموعه بسيار کمرنگ است و در هر حال‌، اين شخصيت از هر جايي باشد، گويا لهجة افغانستان را تقليد مي‌کند و تأثير منفي خود را بر جاي مي‌گذارد باري‌، چنان که گفتيم‌، دردآور اين است که آنچه با عنوان لهجة افغانستان در اين مجموعه به نمايش درآمده است‌، با لهجة فصيح‌ شيرين و فاخر مردم اين کشور تفاوتي بسيار دارد. زبان فارسي در افغانستان‌، از جهاتي‌، دست‌نخورده‌، خالص و باستانگونه (آرکائيک‌ باقي مانده است‌، به گونه‌اي که مي‌تواند يادآور لهجة فارسي کهن‌، حتي فارسي کهن ايران کنوني باشد نماياندن درست و صادقانة لهجة مردم افغانستان‌، به واقع تصويرکردن بخشي از تاريخ پرافتخار زبان ادب فارسي است‌. اين لهجه مي‌تواند همانند يک شي‌ء تاريخي گرانبها براي مردم ايران نيز جذاب باشد. ما شنيده‌ايم داستان حيرت‌کردن استادان دانشگاه ايران را از اين جملة يک دختر فقير در کابل که به دوستش گفته بود «شرمت باد، از بيگانه دريوزه مي‌کني‌؟»1 و ديده‌ايم که يک نويسندة صاحب‌نام ايران‌، باري نام مقاله‌اش را از گفتارهاي يک کارگر افغان انتخاب کرده بود که «از تلخ پروا نيست‌».2 چنان که پژوهشگران زبان و ادب فارسي مسجل کرده‌اند، لهجة فارسي افغانستان و تاجيکستان‌، به‌ويژه در نظام آوايي خود، با لهجة کهن فارسي قرابت بسياري دارد. بررسي شعر مولانا، فردوسي و حتي حافظ، نشان داده‌است که قرائت درست شعر آنان‌، بيش از آن که به لهجة رايج در ايران کنوني نزديک باشد، به لهجة افغانستان نزديک است‌. مثالها و شواهد اين بحث‌، بسيار است و من فقط به منابع مورد نظر ارجاع مي‌دهم‌.3 با اين وصف‌، مي‌توان گفت که ما در افغانستان امروز، به واقع لهجة ايران قديم را مي‌بينيم‌، که مردم آن روز طوس و اصفهان و شيراز بدان سخن مي‌گفته‌اند. در ايران‌، همان‌گونه که تحولات سازندة زبان بيشتر بوده است‌، گويش فارسي نيز بيشتر تغيير کرده است‌، ولي در افغانستان به تبع رکود نسبي زبان‌، لهجة قديم سالم‌تر باقي مانده است‌. يادآوري مي‌کنم که اين سخن ما دربارة لهجة واقعي مردم افغانستان است‌، نه آنچه از زبان نذير شنبه و آن دوستش در مجموعة «چهارخانه‌» مي‌شنويم‌ براي ما مردم افغانستان ماية مباهات است که بعضي واژگان کهن فارسي را حفظ کرده‌ايم‌. بسياري از ما، به «اجاق‌»، «آتشدان‌» مي‌گوييم‌; به «چکمه‌»، «موزه‌» مي‌گوييم‌; به «شلوار»، «ازار» مي‌گوييم‌; به «سفره‌»، «دسترخوان‌» (دستارخوان‌) مي‌گوييم و کسي که با اين واژگان آشنا باشد، لاجرم شاهنامة فردوسي و تاريخ بيهقي و ديگر متون کهن فارسي را بهتر درک مي‌کند ولي به همان ميزان‌، ماية دريغ است که در شبکه‌هاي گوناگون صدا و سيما، تقريباً هيچ‌گاه به اين ذخاير زباني اشاره‌اي نشده و راهي براي دادوستدهاي سازنده که پيوستگي بيشتر ميان فارسي‌زبانان را سبب خواهد شد، باز نشده است‌. با اين وصف‌، به نظر مي‌رسد آنچه در مجموعة «چهارخانه‌» ديده مي‌شود ـ صرف نظر از جوانب اجتماعي و کنايه‌هاي خاص آن ـ کاري در راستاي شناخت و همدلي بيشتر ميان فارسي‌زبانان نيست‌. حتي مي‌توان گفت در اين مجموعه‌، به صورت غيرمستقيم‌، لهجة فاخر فارسي قديم ايران نيز به سخره گرفته شده است

"با نزدیک شدن به انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی"

حاج آقا این شعار تبلیغاتی حرف نداره ، اگه اجازه بدین بفرستیم  برای چاپ بره قطب جنوب!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 بر سر بررسي يک لايحه در مجلس حسابي بلبشو شد.

حداد: آقاي توکلي فرياد نزنيد!
غفوري: غلام جون ولش کن،‌ صلوات بفرست!
تاج‌الديني: آقاي حداد بي‌خيال شو.
باهنر در پشت صحنه: مي‌بينيد که يک روز هم من جاي رئيس نبودم، چي شد؟! اگه من نبودم...
حاجي‌بابايي: واي سرم ترکيد!

توکلي: حيف که اين همه آدم دور و برته؛ وگرنه مي‌آمدم باز هم فرياد مي‌زدم!

آشنائی با استاد سهراب بهداد Sohrab Behdad نمیدانم چند اقتصاددان عاشق در دنیا وجود دارد اما این را میدانم که سهراب بهداد عاشق است. عاشق مردم و آرزومند خوشبختی مردم است در سفری که در سال ۲۰۰۳ به مناسبت برگزاری هزاره‌ی ناصر خسرو به تاجیکستان داشتم روزی در یکی از جلسات سخنرانی در دانشگاه دوشنبه نشسته و به سخنران گوش می دادم که چهره‌ای آشنا، که در میان ایرانیان حاضر در جلسه نمی شناختم، توجه‌ام را جلب کرد. در وقت تنفس پیش او رفته و خود را معرفی کرده و گفتم که ایشان را در جائی باید دیده باشم. سهراب بهداد خود را معرفی کرد و من در شگفت ماندم که با وجود این که ایشان را نمی‌شناختم و لی انگار با او از نزدیک آشنا بودم، انگار دوستی قدیمی را پیدا کرده بودم. چند روز باقیمانده از سفرم را بیشتر به مصاحبت با ایشان گذراندم سهراب بهداد در حوزه‌ی دانش اقتصاد و جامعه شناسی نام‌آورتر از است که من به معرفی او بپردازم. اما ار آنجا که سهراب ایرانی و عاشق ایران است و تنها به خودش تعلق ندارد من این اجازه را به‌خودم میدهم، که در این سایت، به معرفی ایشان بپردازم برای نوشتن بیوگرافی ایشان من از *سایت خود سهراب استفاده کرده‌ام که به زبان انگلیسی است و من در این‌جا ترجمه‌ی آزاد آن را برایتان مینویسم. به آنها که زبان انگلیسی میدانند پیشنهاد میکنم که اصل این بیوگرافی را با انشای خود سهراب بخوانند. سهراب بهداد میگوید در ۱۳۲۷ در مشهد به‌دنیا آمده و در تهران به‌مدرسه رفته‌ام. دوره‌ی دبیرستان را در سال ۱۳۴۱ در مدرسه‌ی البرز به پایان رسانده و در پائیز همان سال برای ادامه‌ی تحصیل به دانشگاه ایالتی میشیگان در آمریکا وارد شده و در رشته‌ی مهندسی برق ثبت‌نام کردم. بعد از گرفتن مدرک مهندسی در رشته‌ی برق در سال ۱۳۴۶ خود را به دانشکده‌ی اقتصاد منتقل کرده و دیگر هرگز بسراغ مهندسی نرفتم در ۱۳۵۲ موفق به‌گرفتن دکترا در رشته‌ی اقتصاد دانشگاه ایالتی میشیگان شدم. عنوان تز دکترای من "خصوصییات ملی و ترکیب تجارت خارجی در محصولات کارخانه‌ای" بود. یک‌سال بعد از آن آمریکا را به قصد ایران ترک کرده و در پائیز همان سال به تدریس در دانشکده‌ی اقتصاد دانشگاه تهران مشغول شدم. تا سال ۱۳۶۲ من در این دانشکده‌ی کار کردم، و بعد از آنکه دارودسته‌ی حزب‌الله و "انقلاب فرهنگی" دانشگاه را تصرف کرد تا آن را "پاکسازی" کند و آموزش اقتصاد را اسلامی کند، به فرانسه رفتم. . تجربیات "انقلاب فرهنگی" را من در مقاله‌ای تحت عنوان اسلامی کردن اقتصاد در دانشگاه‌های ایران، در نشریه کنکاش در پائیز ۱۳۷۶نوشته‌ام. این مقاله به زبان فارسی وبه صورت پی دی اف در سایت من قابل دست‌رسی است در سال تحصیلی ۱۳۵۸ - ‌۱۳۵۷ درست بعد از انقلاب و بازگشائی مجدد دانشگاه‌ها، مدیریت برنامه‌ی دانشکده‌ی اقتصاد دانشگاه تهران را به‌عهده داشتم و در ۱۳۵۹ - ۱۳۵۸ مدیر موئسسه‌ی تحقیقات اقتصادی بودم. از زمان بازگشائی دانشگاه‌ها در فروردین ۱۳۵۸ تا آغاز انقلاب فرهنگی” در تیر ماه ۱۳۵۹ عضو انتخابی شورای دانشکده‌ی اقتصاد بودم. این شوراها متشکل بود از نمایندگان استادان، کارمندان و دانشجویان هر دانشکده و مسئولیت مدیریت دانشکده را بعهده داشت. من همچنین یکی از اعضای بنیان‌گذار انجمن ملی استادان دانشگاه بودم که در پائیز ۱۳۵۸ تاسیس شد از ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹با محمد قاضی، حمید عنایت و هوشنگ گلشیری در موئسسه‌ی انتشارات دانشگاه صنعتی تهران، آریامهر سابق، که به تازگی تاسیس شده بود همکاری کردم. هدف این موئسسه ترجمه‌ی و تدوین مجموعه‌ ای از کتاب‌های اساسی درسی دانشگاهی و وظیفه‌ی من در این موئسسه مدیریت ادیتوری بخش اقتصادی بود در پائیز سال ۱۳۶۳ من به آمریکا برگشتم. ابتدا بعنوان استاد مهمان در بخش اقتصاد دانشگاه وسترن میشیگان مشغول به کار شده و یک سال بعد از آن به گران‌ویل در اوهایو آمده و دربخش اقتصاد دانشگاه دنیسون به تدریس ادامه دادم. از ۱۳۶۴ به بعد ساکن دهکده‌ زیبای گران‌ویل هستم. در همین دهکده است که دخترم یاسمین بزرگ شده و پسرم سیاوش به دنیا آمده است. از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ ریاست بخش اقتصاد دانشگاه دنیسون به عهده داشتم از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ دبیر انجمن اقتصاددانان خاورمیانه، و سال‌های۱۳۷۳ و ۱۳۷۵ رئیس آن بودم. اکنون عضو کمیته حقوق بشر و آزادی آکادمیک این انجمن هستم. از ۱۳۶۷ عضو موسسه تحقیقات خاورمیانه و شمال آفریقا در دانشگاه میشیگان بوده ام. از ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۹ عضو هیات تحریریه خبرنامه‌ی تحقیقات خاورمیانه بوده و از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ عضو هیات ثحریریه ژورنال بین المللی تحقیقات در خاورمیانه بودم. جدا از مقاله پرفسور بهداد تحت عنوان اسلامی کردن اقتصاد در دانشگاه‌های ایران که در بالا از آن یاد شده، سهراب بهداد آثار دیگری نیز منتشر کرده که برای دسترسی به آنها میتوان به سایت خود ایشان مراجعه نمود. از آنجا که سایت استاد بهداد به زبان انگلیسی است، انجمن پیوند آماده است اثار این استاد عزیز فارسی زبان را به زبان فارسی روی سایت خود منتشرنماید تا آنجا که نگارنده آگاهی دارد پرفسور بهداد تحقیقات مفصلی در اقتصاد تاجیکستان و کشور های دیگر حوزه فلات ایران انجام داده‌است. امید است که استاد بهداد این تحقیقات را تماما و یا حداقل خلاصه‌ای از آن‌ها را، در دسترس خواننده‌ی فارسی زبان قرار دهند   سربلندی پرفسور سهراب بهداد سربلندی همه فارسی زبانان است. برای ایشان آرزوی پیروزی بیشتر دارم منوچهر یزدیان، زمستان ۱۳۸۴ هلند

خراسان شرقی(افغانستان) در یک نگاه  

 پاینده باد ایران زمین

باهماد پان ایرانیست کرمان

                     شهید عباس بابایی

عباس بابایی در سال 1329، در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود. دوره ی ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به تحصیل گذراند و در سال 1348، به دانشکده خلبانی نیروی هوایی راه یافت و پس از گذراندن دوره آموزش مقدماتی در سال 1349، برای گذراندن دوره خلبانی به آمریکا اعزام شد. با ورود هواپیماهای پیشرفته اف-14 به نیروی هوایی، شهید بابایی که جزء خلبان های تیزهوش و بسیار ماهر در پرواز با هواپیمای شکاری اف–5 بود، به همراه تعداد دیگری از همکاران برای پرواز با هواپیمای اف–14 انتخاب و به پایگاه هوایی خاتمی اصفهان منتقل شد. شهید بابایی با دارا بودن تعهد، ایمان، تخصص و مدیریت قوی چنان درخشید که شایستگی فرماندهی وی محرز و در تاریخ 7/05/1360 فرماندهی پایگاه هشتم هوایی اصفهان بر عهده ی او گذاشته شد. به هنگام فرماندهی پایگاه با استفاده از امکانات موجود آن، به عمران و آبادانی روستاهای مستضعف نشین حومه پایگاه و شهر اصفهان پرداخت و با تامین آب آشامیدنی و بهداشتی، برق و احداث حمام و دیگر ملزومات بهداشتی و آموزشی در این روستا، خدمات شایان توجهی را انجام داد. بابایی، با کفایت، لیاقت و تعهد بی پایانی که در زمان تصدی فرماندهی پایگاه اصفهان از خود نشان داد، در تاریخ 9/9/1362 با ارتقاء به درجه سرهنگی به سمت معاون عملیات نیروی هوایی ارتش منصوب و به تهران منتقل گردید. وی با بیش از 3000 ساعت پرواز با انواع هواپیماهای جنگنده، قسمت اعظم وقت خویش را در پرواز های عملیاتی و یا قرارگاه ها و جبهه های جنگ در غرب و جنوب کشور سپری کرد و به همین ترتیب چهره آشنای رزمندگان و یار وفادار فرماندهان قرارگاه های عملیاتی بود و تنها از سال 1364 تا هنگام شهادت، بیش از 60 مأموریت جنگی را با موفقیت کامل به انجام رسانید

او برای پیشرفت سریع عملیاتها و حسن انجام امور، تنها به نظارت اکتفا نمی کرد، بلکه شخصاً پیشگام می شد و در جمیع مأموریت های جنگی طراحی شده، برای آگاهی از مشکلات و خطرات احتمالی، اولین خلبان بود که شرکت می کرد. سرلشکر بابایی به علت لیاقت و رشادت هایی که در دفاع از نظام، سرکوبی و دفع تجاوزات دشمنان از خود بروز داد، در تاریخ 8/2/1366، به درجه سرتیپی مفتخر گردید. تیمسار عباس بابایی صبح روز پانزدهم مرداد ماه مصادف با روز عید قربان همراه یکی از خلبانان نیروی هوایی سرهنگ ستاد نادری به منظور شناسایی منطقه و تعیین راه کار اجرای عملیات، با یک فروند هواپیمای F-5F از پایگاه هوایی تبریز به پرواز درآمد و وارد آسمان عراق شد. هواپیمای آنان پس از انجام دادن مأموریت، به هنگام بازگشت، در آسمان خطوط مرزی، هدف قرار گرفت و او از ناحیه سر مجروح شد و بلافاصله به شهادت رسید.

خلبان عباس بابایی چگونه شهید شد (از زبان سرتیپ خلبان علی محمد نادری)

هدف، انجام يك ماموريت جنگي بود، نيروهاي عراقي در پشت سردشت پياده شده و در حال تجهيز خود بودند. آنها قصد حمله داشتند و اينكه به طرف سردشت بيايند. از طرفي قرار بود نيروهاي سپاه پاسداران در آنجا عملياتي انجام دهند و ما مأموريت داشتيم كه از عمليات آنها پشتيباني كنيم.  پرواز را شروع كرديم، شهيد بايايي طي مسير از كابين عقب راهنمائيهاي لازم را انجام مي‌داد و مسيرها و نشانه‌هاي معابر، پل، ارتفاع و يا جاده‌ها را به من نشان مي‌داد. وارد خاك دشمن شديم، نزديك هدف قرار گرفتيم، كار اوج‌گيري را آغاز كرديم و بعد روي هدف شيرجه رفتيم، در يك آن بمب‌ها را روي هدف ريختيم، انگار همه به هدف خورده بود، در حال بازگشت ديديم كه هدف به طور كامل منهدم شده است، و ما در پوست نمي‌گنجيديم. برگشتيم. در مسير برگشت، يك فضاي بسيار سرسبزي بود كه حالت معنويت و روحانيت خاصي به آدم مي‌داد. بابايي نگاهي به منطقه فوق كرد و در حال شكرگزاري بود، بخاطر موفقيتي كه بدست آورده بوديم تكبير مي‌گفت و با خداي خود گفتگو مي‌كرد، در همين حال ناگهان انفجاري در هواپيما رخ داد و همه ي اوضاع را به هم ريخت. سرتيپ خلبان، علي محمد نادري، همرزم شهيد عباس بابايي است، كسي كه در آخرين پرواز عقاب جبهه‌ها او را همراهي مي‌كرد. او از آخرين پرواز عاشقانه بابايي مي‌گويد، روايتي كه در تاريخ ثبت خواهد شد، تا آيندگان بدانند بر ایرانیان چه گذشت

او ادامه مي‌دهد: با صداي انفجار، صداي بابايي هم خاموش شد و من همچنان در فكر هدايت و كنترل هواپيما بودم، عليرغم اينكه خود نيز از چند ناحيه زخمي‌شده بودم، اجباراً از ارتفاع پايين آمدم، در آن لحظه و در لابلاي دره‌ها، در حال برخورد با ارتفاعات بوديم كه با خواست خدا و معجزه آسا، از آن وضعيت خارج شديم. بعد از گذراندن وضعيت فوق، تصور اوليه‌ام اين بود كه بابايي دسته «صندلي‌پران» را كشيده و يا اشتباهي صورت گرفته و دسته صندلي‌پران كشيده شده و ايشان هم با آن پايين پريده است. از طرفي هم هر چه كه از طريق تلفن داخلي او را صدا مي‌زدم، جز سروصداي شديد باد، صداي ديگري را نمي‌شنيدم، لذا اين تصور هم برايم پيش آمد كه بايايي به هر دليلي، از كابين بيرون پريده است، تا اينكه آيينه‌اي كه در كابين جلو تعبيه شده است را تنظيم كردم كه وضعيت كابين عقب را ببينم، وقتي آيينه را تنظيم كردم، متاسفانه ديدم كه «صندلي‌پران» كه بايد خلبان را از كابين بيرون ببرد، سرجايش است و چتر نجات خلبان هم پاره شده است، آنجا بود كه به اين واقعيت پي بردم كه بابايي با صندلي بيرون نرفته است

سرتيپ نادري، در حالي كه بعض گلويش را گرفته و اشك در چشمانش جاري مي‌شود، ادامه مي‌دهد: خلاصه هواپيما را به سمت پايگاه هدايت كردم، همه چيز براي نشستن مهيا شده بود، هواپيما را با تدابير خاص متوقف كردم، بلافاصله رفتم سراغ كابين عقب، ديدم متأسفانه كابين تقريبا كاملا متلاشي شده و شي‌اي به گلوي بابايي اصابت كرده و شاهرگش را پاره كرده است، قفسه سينه‌اش شكسته شده بود و وضع او طوري بود كه چنانچه اگر در همان لحظه اصابت هم به بيمارستان منتقل مي‌شد، بدليل خونريزي شديد در قفسه سينه و سيستم تنفسي‌اش امكان نجاتش نبود، لذا به احتمال قوي بابايي در دم به شهادت رسيده بود. او كه در آخرين كلامش، خطاب به همرزم آخرين پروازش گفته بود: «نگاه كن! اينجا مثل بهشت است، مي‌بيني؟ الله اكبر! الله اكبر»، چه زود و در سن 37 سالگي در راه دفاع از کشورش خاموش شد.

                                                    روحش شاد

              فرود اضطراری فوکر 160 نفره در بندرعباس

خبرگزاری حکومتی مهر: پرواز 214 هواپيمايي جمهوري اسلامي در مسير پروازي قشم ـ تهران صبح امروز به دليل نقص فني مجبور به فرود اضطراري در فرودگاه بندرعباس شد.

اين پرواز فوکر 160 نفره که قرار بود صبح امروز از قشم راهي تهران شود، پس از تاخير بيش از دو ساعته با ترک فرودگاه قشم و تنها پس از دقايقي از پرواز مجبور به نشست اضطراري در فرودگاه بندرعباس شد.

اين پرواز هم اکنون همچنان در فرودگاه بندرعباس باقي است تا قطعه مورد نظر از طريق يکي از پروازهاي تهران بندرعباس براي اين هواپيما ارسال شود.

مسافرين پرواز که به شدت دچار اضطراب و دلهره شده‌اند، پرواز را ترک کرده‌اند.

برای مشاهده تصویر با وضوح بالا در اینجا اشاره نمایید

گستاخي تركمنستان در انتظار ديپلماسي علمي يا فله‌اي ما؟

پی ساختمان را نساخته سقفش را رنگ می کنند!

بابک ایرانمنش : ___________________________________________

جنبش ناسیونالیستی ایران را باید ناشناخته ترین علم در ایران دانست، چرا که بر حسب پیچیده بودن مباحث آن، کمتر کسی مردانگی می فرمایند و به شناخت آن همت می گمارد. تا حرف از جنبش ناسیونالیستی می زنی، حرف هیتلر و موسیلینی را پیش می کشند و می گویند : دست آورد ناسیونالیست این بوده و شما را در زباله دانی تاریخ جستجو خواهیم نمود! اما به واقع هیچگاه به پی این نمی روند که  تفاوت بین نژاد پرستی و جنبش ناسیونالیستی ایران را متوجه شوند!

همانطور که عرض کردم جنبش ناسیونالیستی ایران علم است، علمی برای شناخت یک ملت، آدمی تا خود را نشناسد و ارزش خود را درک ننماید ، هیچگاه به شناخت واقعی از اطرافیان خود و جهانی که در آن زندگی می نماید نخواهد رسید. و همانطور که مولاناجلال الدین بلخی شاعر بزرگ پارسی گوی می فرمایند

قیمت هر کاله را دانی که چیست

قیمت خود را ندانی ابلهیست

متاسفانه جوانان امروز جامعه ما بر حسب مُد و آن چیز که عمومیت داشته باشد رفتار می کند، و این رفتار ایشان حتی در انتخاب خط فکری ایشان نیز دیده می شود، جنبش دانشجویی ، بر اساس احتمالا مُد سال، مارکسیسم و رنگ سرخ را برای خود انتخاب نموده، تحکیم وحدتی ها  همه شریعتی و شاملو شده اند و بازار داغی دارد این مد گرایی.

می خواهم بی پرده سخن گویم، سخنی هرچند کوتاه اما حرف دل یک ناسیونالیست ایرانی که دل در گرو این آب خاک و ملت دارد.

غریب به 90 سال از تشکیل جنبشهای چپ در ایران می گذرد و هزاران بار همانند، دموکراتی ها، توده ای ها و این بچه های بازی گوش فداییان خلق را بسیار دیده ایم، شما ای عزیز خود بگو که تا به حال این جنبشهای سرخ جامه چه گامی برای ایران و ملت ایران برداشته اند که گامی مثبت تلقی شود؟

این رنگ سرختان را که اربابان روس از بابک ایرانی، برداشته اند و یک داس و چکش بر روی آن مرحمت فرموده اند دوباره به شما تقدیم نموده اند، چنان مستتان کرده است که سه رنگ پرچم ایران را نمی بینید

شعار جهان وطنی سر می دهید و با افتخار می گویید،مقالات لنین، استالین، مارکس را خوانده ایم و خود را وقف خلق می خوانید، اما یک سوال، چرا هیچگاه از قتل گاه های امپراطوری سرخ رنگ پشت پرده آهنین سخن به میان نمی آورید و همیشه من ناسیونالیست را با دیکاتوری هیتلر، موسیلینی و رضا خان مقایسه می فرمایید؟

مدل مورد نظر شما در کدام یک از نقاط جهان به ثمر نشسته که این نسخه را این بار برای کشور من می پیچید؟

شوروی؟ آنجا که حتی عقاید مارکس را تحریف نمودند و چون می خواستند قدرت از دستشان نرود، فورا یک مکتب جدید من درآوردی ابدا نمودند و آخر سر آن زندان بزرگ به نام اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را ساختند. و چون پایان کارش رسید با انگشت اشاره ، یک روس همیشه مست ، چنان آن را که بدان می ندازیدید به زمین  زد که گویی این زندان هیچگاه نبوده است.

چین؟ عجب حکایتی دارد این جمهوری خلق چین که مارکسیست آن بر سر خاک جنگی به پا کرده همه ملتهایی که شما دلتان شور آنان را می زند تحت چین واحد قبول دارد، آخر فرزند اینکه به دور از مرام مارکسیسمیست، پس آزادی خلق چه می شود؟

کوبا؟ آیا کسی در این کشور هست که برای پلیس کار نکند؟ سوسیالیسم است یا ابوغریب؟

کره شمالی، لیبی، ویتنام، خمرهای سرخ ، ........

به کدامین رژیم میلیتاریسم خود می نازید؟ حال نوبت به کشور من رسید؟

شما که هر کدام برای خود انشابی می دهید و اکثریت و اقلیت می شوید، شما که هنوز به اتحاد نرسیده اید و زیر آب هم را با دادن اسامی یک دیگر و یا با توبه نامه به حکومت می دهید ، ادعای آزادی برای مرا دارید؟ شما که قدر خود نمی دانید پس به کدامین آگاهی قدر مرا خواهی دانست؟

عجب حکایتی دارد، خود را نشناخته ، ملت و کشور خود را نشناخته، دم از آزادی جهانی می زنند. و چنین می کنند که گویی پی ساختمان را نساخته سقفش را رنگ سرخ می زنند.

          مديركل فرودگاه بين‌المللي امام خميني بركنار شد

خبرگزاري فارس:يك منبع آگاه اعلام كرد: غلامحسين باقريان مديركل فرودگاه بين‌المللي امام خميني از اين سمت بركنار شد.

اين منبع آگاه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاري فارس افزود: بروز برخي مشكلات در اين فرودگاه سبب بركناري باقريان بوده است .
وي ادامه داد: در حال حاضر خلعت زاده معاون برنامه ريزي و پشتيباني فرودگاه بين‌المللي امام خميني بعنوان سرپرست اين فرودگاه منصوب شده است.
در تماس خبرنگارفارس با جعفرزاده سخنگوي سازمان هواپيمايي كشوري وي ضمن تاييد بركناري باقريان از علت بركناري مديركل اسبق فرودگاه بين المللي امام خميني اظهار بي اطلاعي كرد.
باقريان از 4 سال پيش تاكنون مسئوليت فرودگاه بين المللي امام خميني را برعهده داشت

زن جوان ، اسير 4 مهاجر افغان در يک آلونک

4مهاجر غيرقانوني که با ربودن يک زن کارگر در حاشيه تهران ، او را مورد آزار شيطاني قرار داده و از او فيلم و عکسهاي غيراخلاقي تهيه کرده بودند، از سوي ماموران انتظامي دستگير شدند.

چندماه پيش شاهد انتشار يک فيلم غيراخلاقي مربوط به يک دختر دانش آموز بوديم که در يکي از شهرهاي شرقي کشور از سوي چند جوان افغان در ميان التماس ها و مقاومت هاي دختر جوان مورد تجاوز قرار گرفت و با بلوتوث شدن اين فيلم ، موجي از خشم و نفرت بينندگان اين فيلم را فرا گرفت و بسياري از آنها در تماس با رسانه ها از مسوولان درخواست کردند با متجاوزان به نواميس مردم برخورد قاطع صورت گرفته و اجازه داده نشود، مهاجران غيرقانوني به حقوق مردم تعدي کنند. اگر چه ماموران انتظامي پس از تلاش گسترده خود موفق به دستگيري متجاوزان افغان شدند، اما هيچگاه گزارشي از محاکمه و مجازات آنها منتشر نشد و شايد به دليل موج احساساتي که جامعه را فراگرفته بود، ترجيح داده شد در اين ارتباط سکوت معناداري حاکم شود تا اين موج فروکش کند.

تکرار يک تراژدي

هنوز چند ماه از وقوع اين حادثه دلخراش نگذشته است که بار ديگر اتفاق مشابهي اين بار در يکي از شهرک هاي اطراف تهران روي داد و 4 جوان افغان با تهديد و حمله به يک زن جوان که به عنوان کارگر قصد رفتن به يک کارگاه را داشت ، وحشيانه او را مورد تعدي قرار دادند.رضا جعفري ، معاون دادستان تهران با اشاره به اين حادثه تکان دهنده گفت:

صبح ديروز ماموران گشت انتظامي در حوالي يک شهرک در جنوب تهران با مشاهده زن جواني که لباس کافي به تن نداشت و هراسان و مضطرب در حاشيه يک خيابان در حال دويدن بود، او را متوقف کردند، زن جوان در حالي که وحشت زده بود خطاب به ماموران گفت: کارگر توليدي در شهرک هستم و ساعتي پيش 2 جوان افغان با سد کردن راه عبور من با تهديد چاقو مرا داخل يک کارگاه و آلونکي در اين محل منتقل و به اتفاق 2 نفر ديگر پس از ضرب و شتم مورد آزار و اذيت قرار دادند و از اعمال حيواني خود فيلم تهيه کردند.

زن جوان گفت: پس از 2 ساعت با زحمت و جا گذاشتن لباسهايم از محل فرار کردم.

معاون دادستان تهران افزود: به دنبال اين اظهارات ، ماموران با راهنمايي زن جوان وارد آلونکي در کارگاه شدند و 4 جوان افغان به نام هاي حفيظ و ابراهيم که برادر هستند و دو نفر ديگر به نامهاي احمد و رهنما را دستگير و در بازرسي از محل و بررسي تلفن هاي همراه آنها، تصاوير غيراخلاقي تهيه شده از اعمال شيطاني و مقاومت زن جوان را کشف و ضبط کردند.

دستور تحقيقات

جعفري تصريح کرد: با توجه به ابعاد تکان دهنده اين پرونده ، دستور قضايي لازم براي تحقيق از متهمان دستگير شده صادر شد و آخرين بررسي ها حاکي است که اين متهمان فاقد مجوز قانوني براي حضور در کشور و به کارگيري از سوي کارفرماي خود بوده اند.معاون دادستان در ادامه گفت: مهاجران افغان در اصل به افراد بي هويت معروف هستند و در سالهاي اخير اين افراد پس از جمع آوري از طريق مرزها از کشور خارج شده متاسفانه بار ديگر به صورت قاچاق وارد کشور شده اند.

بيشترين جرايم

جعفري در ادامه اظهار کرد: متاسفانه در چند سال گذشته جرايم بسياري از سوي مهاجران افغان صورت گرفته است و علي رغم ممنوعيت اشتغال باز هم شاهديم برخي کارفرمايان اقدام به استخدام اين افراد کرده و عمدتا با اين رفتار خود قانون ستيزي مي کنند.

وي اضافه کرد: برخي از جرايم مربوط به اتباع افغان که در نوع خود موجب جريحه دار شدن احساسات عمومي جامعه مي شود، قابل اغماض نيست و اعمال مجرمانه آنها در اصل امنيت کشور را با مشکل مواجه مي کند که بايد دراين خصوص تصميم جدي اتخاذ شده و اجازه داده نشود اين افراد بي هويت پس از ارتکاب جرم بلافاصله از همان مسيري که وارد کشور شده اند، متواري شوند.

تنها یک برف ساده بود، فقط همین !!

بابک ایرانمنش

از آغاز شرایط اضطراری زمستان، در کشور یک هفته می گذرد.

شهرهای شمالی و غرب کشور، همواره در شرایط سخت 20- درجه روزگار خود را سپری می کنند، اردبیل، به 30 درجه زیر صفر رسید و زنجان ارتباطش با سایر شهرهای همجوار و تهران به کل قطع شد. آزادراه قزوین به زنجان ، را برف پوشانده، و تمامی خودروهای در حال تردد مجبور شدند در وسط آزادراه توقف کنند. 24 اتوبوس اردبیلی که به سمت تهران در حرکت بودند، چند روزیست که در رشت  گرفتار شده اند و نه راه پیش دارند و نه راه بازگشت. گاز روستاهای آذربایجان، گیلان، قزوین ،مازندران، تهران همگی، افت فشار دارند و حتی مناطق حاشیه ای تهران که به قول معروف پایتخت است، نیز چند روزی است بدون گاز شبهای سرد خود را به سحر می رسانده اند.

آب قطع است، پودر شوینده در این شرایط سخت  پیدا نمی شود، نمک کمیاب شده،پروازهای فرودگاه ها همگی لغو شده است، قیمت کالاهای مصرفی، از 50 تومان تا 1000 تومان بنا به قیمت اولیه کالا، بدان اضافه شده است. خیابانهای شهرهای بحران زده ، ترافیکهای طویل و تصادفهای شدید به خود می بیند. گازوئیل ، برای خودروهای سنگین ارسال نمی شود. و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، فقط همین!!!

شرایط فوق ، برای هر کشوری در موقعیت جغرافیایی ایران ممکن است ایجاد شود،این شرایط را باید آزمونی بزرگ برای دولت ایران و نظام جمهوری اسلامی دانست ، چرا که از اینگونه شرایط مشخص می شود که دولت و نظام تا چه اندازه در برابر حوادث طبیعی آمادگی لازم را دارند؟

میهن عزیز ما ایران، به واسطه موقعیت جغرافیایی ویژه و قرار گرفتن بر روی کمربند زلزله، از کشورهای حادثه خیز جهان محسوب می شود. اما نکته اینجاست که ما تنها کشور حادثه خیز نیستیم، و بسیارند کشورهایی که  حادثه هایی از قبیل زلزله (همانن ژاپن) ، سیل (همانند هند) و موج سرما (همانند کانادا و روسیه) در خاک آنان رخ می دهد ، اما چرا همه این کشورها به واقع توان رویارویی با اتفاقات خلق الساعه را دارند، اما در کشور ما با بروز هر پیش آمد طبیعی بحران در بحران به وجود می آید و مسئولین امر در رادیو و تلویزون حاضر می شوند و از مردم یاری می جویند؟ به واقع زمانی که صدا و سیما خبر قطع گاز مناطق مختلف ایران را می رساند، این آقایان مسئول که خود را دلسوز ایران و ایرانی می دانند، با خود نمی گویند که چه بر سر آنان خواهد آمد؟ و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، فقط همین!!!

آیا این برای سازمان فرودگاه های ایران، و سازمان هواپیمایی کشوری جمهوری اسلامی!!! سرافکندگی نیست که پروازهای فرودگاههای اصلی کشور تا چندین روز  لغو شده بودند؟ هر چند که در این چند روز، میلیاردها تومان خسارت به ناوگان حمل و نقل هوایی کشور وارد شده و دو فروند ازبهترین هواپیماهای ما (فورک 100 هما و بوئینگ 727-۲۰۰ شرکت هواپیمایی آسمان) از رده خارج شدند! و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، فقط همین!!!

و آیا وزارت راه و ترابری، شرکت گاز جمهوری اسلامی، در پاسخ به این سوال که شما دو وزارت خانه عزیز که از حساسترین نهادهای اجرایی کشور محسوب می شوید، و بودجه های کلان در راستای، یاری به مردم ایران دریافت می نمایید، در شرایط بحرانی چه عکس العمل مثبتی از خود نشان دادید؟ تا هموطنانمان در شمال ، شمال غرب  و غرب کشور شرایط بحرانی را با سختی سپری نکنند؟ و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، فقط همین!!!

در این حال نظام جمهوری اسلامی و دولت شریعتمدار و مردمی آقای محمودی احمدی نژاد و جانثاران سپاه پاسداران از قدرت در منطقه خاورمیانه سخن به میان می آورند و خود را آماده هرگونه پیش آمد و جنگ منطقه ای نشان می دهند، درحالی که حتی یک برف ساده غافلگیرشان کرد و به واسطه این مدیریت آقایان چنان سختی در عرض این چند هفته بر ملت ایران وارد شد که شاید تا چندین زمستان در یاد مردم بماند. و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، فقط همین!!!

آیت الله خامنه ای در یزد بودند، آقای احمدی نژاد با آنکه مریض بودند و کسالت داشتند بودجه تر تمیز87 را تسلیم مجلس نمودند، آقای حداد عادل نگران انتخابات هستند، وزیر کشور سرگرم ثبت نام اینترنتی نامزدهای نمایندگی مجلس شورای اسلامی بودند، وزیر نفت با برادران ایتالیایی  قرارداد یک پروژه نفتی در جنوب را برای آسایش مردم امضا می کردند!. وزیر دفاع سرگرم کل کل با آمریکاییها بر سر ماجرای تنگه هرمز و شوخی ناو آمریکایی با قایقهای ایرانی بودند و نمایندگان "واقعا به حق"!!! مجلس شورای اسلامی نگران آرای خود در دور بعدی مجلس شورای اسلامی هستند.

و این درحالی است که تنها یک برف ساده شروع به بارش کرده است، و مردم ایران با سختی زندگی می کنند.

___________________________________________________

آمده ایم ، تا جان فدای ایران کنیم

باهماد پان ایرانیست کرمان

احتمال از رده خارج شدن هواپيماي فوکر 100 هما + فيلم

برخي منابع خبري، از احتمال از رده خارج کردن هواپيماي فوکر 100 که هفته گذشته هنگام پرواز از مهرآباد به سمت شيراز دچار حادثه شد، خبر مي‌دهند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، اين هواپيما که ساعت 7:30 صبح چهارشنبه هفته گذشته از باند فرودگاه مهرآباد خارج شد، هنگام بلند شدن از فاصله حدود بيست متري به زمين برخورد کرد که منجر به خرد شدن چرخ‌ها و آتش گرفتن آنها شد و به ويژه سمت چپ هواپيما دقايقي بود كه در آتش مي‌سوخت.

با اين حال، خوشبختانه به غير از مجروح شدن چند مسافر که به سرعت به اورژانس منتقل شدند، اين حادثه تلفات جاني نداشت.

جالب آن‌که بيشتر تصاوير از سمت راست اين هواپيما منتشر شد که چندان آسيب نديده بود.
گفتني است، تحقيقات درباره علت بروز اين حادثه همچنان ادامه دارد.

 

                                                 برای دیدن فيلم حادثه کلیک کنید

 

مقامات عربستان: فقط خليج فارس

با وجود آنکه برخي كشورهاي عربي در نام  كهن خليج فارس چالش و درگيري بر‌مي‌انگيزند و حتي در مقاطعي هرچند گذرا پيشنهادي از سوي برخي افراد غير رسمي و غیر مسوول در جمهوري اسلامي براي انتخاب عنواني ديگر براي خليج فارس با هدف تقويت روابط و اتحاد ميان ايران و کشورهاي عربي حاشيه خليج فارس مطرح شده، مقامات کشور عربستان که قدرتمندترين کشور عربي به ويژه در حاشيه خليج فارس به شمار مي‌‌رود، نام تاريخي «خليج فارس» را قبول دارند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، چندين سال پيش، در زمان سفر امير عبدالله ـ پادشاه کنوني عربستان سعودي ـ به تهران در زمان اجلاس سران کشورهاي اسلامي، وي در حاشيه نشستي با شماري از مقامات ايران، خواستار آن شده که موضوع اختلاف بر سر نام خليج فارس به نحوي حل شود.

در اين مقطع، يکي از اعضاي هيأت عربستان اظهار کرده که خوب است نام اين خليج را خليج اسلامي بگذاريم که با مخالفت امير عبدالله روبه‌رو مي‌شود.

در جلسه‌اي ديگر، يکي از مقامات عربستان اظهار مي‌کند که از اهالي «نجد» و عرب خالص است و سپس مي‌افزايد: زماني که اعراب به سمت ايران مي‌آمدند، به اين دريا رسيدند و پرسيدند، نام اين دريا چيست که ساکنان منطقه پاسخ دادند، درياي فارس‌هاست و از همان زمان چنين نامي بر روي خليج فارس وجود داشت و تاکنون نيز مانده است.

همچنين امير بندر بن سلطان، دبير شوراي امنيت ملي عربستان با انتقاد از جمال عبدالناصر اظهار کرده که موضوع زير سؤال بردن نام خليج فارس، بدعت ناصر بوده که باعث اين درگيري‌ها شده است.

"منشور نیرومندی ملت بزرگ ایران"

ویرایش مجدد -۱۳۸۶

دریافت منشور نیرومندی ملت بزرگ ایران

حجم فایل :۴۸۹ کیلوبایت

تعداد صفحه :۲۱

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تاریخ فشرده حزب پان ایرانیست

نوشته مهندس رضا کرمانی

ویرایش جدید -۱۳۸۶

دریافت تاریخ فشرده حزب پان ایرانیست

حجم فایل : ۱۵۹ کیلو بایت

تعداد صفحه : ۱۰

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ادعاي قصد حمله كشتي هاي ايراني به 3 ناو آمريكايي

نفوذ پان ترکیسم در ایران آشکاراست

بابک ایرانمنش

(نقد نکرده ام ، هشدار داده ام)

برای دیدن عکس با وضوح بالا٬ اینجا اشاره کنید

در هفته های گذشته تارنماهای ایران پرستان مقاله ای را از روزنامه جام جم به روی اینترنت ارسال نمودند که یک مقاله گذارشی درباره شهرستان تکاب بود،  سرور مسعود لقمان در تارنمای خود "روزناک" از این مقاله به عنوان یک مقاله با ادبیات پان ترکیستی نام بردند و من نیز موفق شدم در تارنمای ایشان مقاله فوق را مشاهده نمایم. و یکی از دوستان عزیز ، "سرور امیر حسین" نیز فرمودند که تارنمای ذوالقرنین در باره مقاله فوق مطلبی نوشته اند و عکس مقاله مورد نظر را در تارنمای وزین خود قرار داده اند.

فرصتی شد تا به اصل نوشته نگاهی بیندازم و ببینم که موضوع از چه قرار است. مقاله ای گذارشی با نام "شهری میان آتشکده های زرتشتی"، نوشته فرشته مرادی، تا به حال اسم ایشان را نیز جای دیگر نشنیده بودم. مقاله را خواندم ، و پر از تناقض گویی یافتم.

نویسنده اوج  تمدن و دوران شکوفایی تکاب را دوران ، ساسانیان می داند و در جایی دیگر، از کشور آذربایجان باستان سخن می راند، حتی بدون اشاره به نام تاریخی آن  به شرح اوضا می پردازد. و یکی از دلایل تخریب تکاب را حمله وحشیانه پارس ها و اعراب دانسته!! اما اشاره به حتی یک مورد در باره این حملات وحشیانه ننموده است. (سخن از شکوه ساسانیان و اقوام وحشی پارس خود جای سوال دارد!!!)

در ادامه نویسنده در مورد شاهان آذربایجان سخن به میان آورده است!! و این سوال را در ذهن خواننده ایجاد کرده که چرا حتی اشاره ای به یک نمونه کوچک  نکرده و حتی اسمی از شاهان آذربایجانی نبرده است. و با شرح جابه جا شده از تاریخ منطقه خواننده را دچار سردرگمی می کند.

همچنین خانوم مرادی مقاله خود را این گونه آغاز کرده : آذربایجان سرزمین مردانی از جنس غیرت و بزرگی و یادآور تاریخ کهن ایرانزمین است ! ، خب جای سوال این است که جناب خانوم نویسنده ، شما که در ابتدای مقاله خود تاریخ آذربایجان را از ایران جدا نمی دانید، پس بر اساس چه اصل و منطقی حرف کشور کهن آذربایجان به میان می آورید؟ و با آنکه هیچ اشاره ای به نام شاهان کشور جعلی آذربایجان کهن نمی کنید ، به گونه ای تاریخ منطقه نام برده را تشریح می کنید ، که آذربایجان در بین دو تمدن بزرگ ایران، و روم قرار گرفته بوده و مدام از دو طرف مورد تاخ و تاز قرار می گرفته است.

دوستان ، آنچه در این مقاله بسیار بحث برانگیز است، تاریخ جعلی و سراسر کذب آورده شده در مقاله نیست، بلکه ادبیات پان ترکیستی مقاله می باشد که تمامی تارنمانگاران ایران پرست بر روی آن تاکید دارند، چه بسا که هزاران بار، چه از طریق نسک های منتشره و چه از سوی تارنماها به سوالات تاریخی منطقه آذربایجان ایرانی پاسخی منطقی و با استناد به مدارک معتبر داده شده است.

استفاده از جملات  و اسامی همانند : آذربایجان جنوبی، اقوام وحشی پارس، کشور آذربایجان، سپاهیان آذربایجان و .... همه تنها یک هشدار را به ما می دهد، و آن این است که :

پان ترکیست در مطبوعات رسمی ایران نفوذ دارد

دوستان و همرزمان، چه پان ایرانیست و چه سایر ایران پرستان، بارها از این نفوذ خطرناک سخن گفته اند، اما متاسفانه نه تنها هیچ  عکس العملی از سوی محققان ایرانی به صورت جدی انجام نشده است، بلکه به واسطه حکومت فرقه ای و تاریخ ستیز جمهوری اسلامی، راه برای بیگانه پرستان وایران ستیزان هموارتر شده است.

نباید فراموش کنیم که خطر پان ترکیست بسیار جدیست، و نباید آن را فراموش کرد. تحریف تاریخ، بیگانه گرایی، ضدیت با زبان ملی ایران (پارسی) نمونه های کوچکی از خطر پان ترکیست می باشد. چرا که تا به این زمان هر کدام از مسئولین پان ترک چه در مجلس و چه در نهادهای اجرایی، ضربه های کاری فراوانی به فرهنگ ایران وارد نموده اند. که نمونه های از آن را می توانید در تارنمای پان ایرانیست اورمیه و شرح عملکر نمایندگان پان ترکیست دوره هفتم مجلس بخوانید .

در مورد مقاله فوق به عقیده اینجانب کمترین، می توان دو نتیجه گیری کرد.

الف : نویسنده مقاله که در پی تحقیق در مورد تاریخ شهر تکاب بوده، نا آگاهانه از نسک های استفاده جسته است که ، امروزه شاهد انتشار بیش از پیش آنان در بازار نسک ایران هستیم (همانند تاریخ جعلی و تحریف شده تاریخ کهن ترکان ایران /نوشته تقی زهتابی )

ب : نویسنده  تحت تاثیر مرام پان ترکیستی بوده و با عملی زیرکانه، جملاتی با ادبیات پان ترکیستی را درلابه لای مقاله خود در مورد شهر تکاب آذربایجان کنجانده است.

_______________________

تازه ها:

توهین مقاله نویس روزنامه جام جم به ایرانیان و تمامیت ارضی کشور

مجلس دوره هفتم و عملکرد نمایندگان پان ترک در مجلس

2 پاسخ به زشت گویان (یادداشت)

بنيانهاي فلسفي خشونت و شرّ

پاکستانیزه می شویم

آمده ایم ، تا جان فدای ایران کنیم

باهماد پان ایرانیست کرمان

"تروریست منفور بلوچستان را بهتر بشناسیم"

با سپاس از تارنمای قاصدک

عبدالمالک ریگی در خانواده ای بدنیا آمد که بر خلاف خودش ! بسیار با شرف و مومن بودند . پدرش بعنوان سرایدار یک شرکت ساختمانی در زاهدان کارمیکرد و با همان حقوق اندک خرج خانواده پرجمعیتش را میداد. او ( پدرش ) دارای دو زن و ۸ فرزند بود که ۳ پسر و ۵ دختر را سرپرستی میکرد . عبدالمالک فرزند چهارم خانواده بود و پدرش علاقه زیادی به پیشرفت و تحصیل او داشت چون دو برادر دیگرش از تحصیل بازمانده بودند و اکنون پدر امیدوار بود که او حداقل برای خودش کسی بشود . بهرحال دوران ابتدایی و راهنمایی را در یکی از مدارس زاهدان واقع در خیابان خیام گذراند و در همانجا بود که با یکی دو نفر از دوستان که اتفاقا از طایفه خودش بودند آشنا شد و مقدمات لازم برای فرار از درس و مدرسه فراهم گردید . البته یکی دو مورد سرقت کوچک از مثلا" بقالی محل و شکستن شیشه ماشین یکی از مسئولین مدرسه و غیره باعث شد که او با کسب کمترین معدل از مدرسه اخراج بشود و رویاهای پدر را نقش بر آب کند . در ایامی که ترک تحصیل کرد با همان دوستان مدرسه ای که اکنون آنها هم ترک تحصیل کرده اند به خرید و فروش سی دی و پاسور و اجناسی از این قبیل روی آوردند و از طریق مرز میرجاوه اقدام به خرید این اجناس و فروش در چهارراه رسولی زاهدان نمودند . پس از اینکه عبدالمالک به سن نوجوانی رسید و اندک درآمد پدر و حتی درآمد حاصل از فروش سی دی کفاف خرجی او را نداد ، اقدام به خرید و فروش مشروبات الکلی به مقدار عمده نمود و اتفاقا" درآمد خوبی  نصیبش شد و به همین خاطر در اینکار فعالیتش را بیشتر کرد تا اینکه توسط نیروی انتظامی شناسایی شد و تحت تعقیب قرار گرفت اما بصورت پنهان کارش را ادامه میداد. در یکی از روزهای زمستان ۱۳۷۶ یکی از شرکای عبدالمالک بنام ناصر ریگی نقشه سرقت از انبارهای پارچه موجود در چهارراه رسولی زاهدان را مطرح و با دوستانش در میان گذاشت که مورد موافقت آنها نیز واقع شد و در اولین سرقت ! توسط مامورین آگاهی زاهدان دستگیر و برای بازجویی در اختیار این اداره قرار گرفت که آن زمان مسئولیت بازجویی از آنها به عهده شهید سرهنگ حمید کاوه گذاشته شد و توسط این شهید ، گوشمالی خوبی به عبدالمالک و دوستانش داده شد ( و همینجا بود که کینه شهید کاوه به دل این گروه نقش بست و بعدها در حالی که سرهنگ کاوه بازنشسته شده بود او را گروگان گرفتند و به شهادت رساندنش) گروه ۴ نفری عبدالمالک در حالی که دیگر سابقه دار شده بودند راهی کشور پاکستان شدند ( شهر کویته واقع در ایالت بلوچستان ) و در آنجا در یک مدرسه دینی مشغول فراگیری علوم مذهبی ! شدند که از بد ماجرا این مدرسه محل ترویج وهابیت و پایگاه اصلی طالبان و القاعده بود و عبدالمالک در یک گروه به اصطلاح جماعت تبلیغی عازم روستاها و شهرهای مرزی شد و به تبلیغ مشغول شدند.در همان ایام یکی از اشرار معروف منطقه ایرانشهر بنام مولا بخش درخشان به او ماموریت ویژه ای داد و او مامور شد که در میان دانشجویان بلوچ که در دانشگاههای پاکستان تحصیل میکردند نفوذ کند و از آنها که تحصیل کرده و با سواد هستند برای مبارزه ایدئولوژیک با حکومت ایران استفاده کند که خوشبختانه در مدت ۷ ماه فعالیتش در میان این دانشجویان نتوانست حتی یک نفر از آنان را اغفال کند . پس از اینکه تیرشان به سنگ خورد تصمیم گرفتند که اقدام به آدم ربایی و اخاذی  از انها نمایند و چند نفر از سرمایه داران زاهدان را پس از اینکه گروگان گرفتند و به پاکستان منتقل کرده تحویل ملا کمال صلاح زهی از اشرار معروف دادند و در قبال این کار مبلغی بعنوان پاداش گرفتند. با گذشت چند ماه از شروع این اقدامات ، تصمیم گرفته شد تا گروگان ها در اختیار خودشان باشد تا بلکه پول بیشتری را کسب کنند و بازهم اینکار را ادامه دادند. دیگر این گروه چهار نفره حسابی پولدار شدند و از لحاظ تجهیزات و اسلحه و خودرو خودشان را تقویت کردند و چند نفری را هم بر تعدادشان افزودند و مقرر بر این شد که در زمان خطر و مواجهه با مامورین اقدام به مقاومت مسلحانه نمایند و در میان گروههای شرور ساکن پاکستان انگشت نما شدند و بیشتر این گروهها خواهان همکاری و فعالیت با آنها بودند.در یکی از روزها که قرار بود آقای ر - ا  یکی از تجار زاهدانی را گروگان بگیرند بطور اتفاقی متوجه شدند که سرهنگ حمید کاوه که اکنون دیگر بازنشسته شده با وی در امور بازرگانی همکاری میکند و کینه های قبلی که از او در دل عبدالمالک مانده بود آنان را مجبور کرد که بجای شخص اصلی ، او را گروگان بگیرند و اینکار را هم انجام دادند و شهید سرهنگ حمید کاوه بمدت چند ماه توسط این گروه در کوههای مرزی نگهداری شد و پس از اینکه با شکنجه های فراوان از او فیلم سراسر دروغی را تهیه و توزیع کردند مظلومانه او را بشهادت رساندند .پس از آن زمانی که یک نفر از افراد جندالله و عبدالمالک برای تهیه غذا و آذوقه به یکی از بخشهای سراوان مراجعه میکند ، توسط گروهبان شهید نامجو رئیس پاسگاه مرزی گدار ناهوک سراوان دستگیر و تحویل مقامات قضایی میشود و عبدالمالک برای انتقام، شبانه به پاسگاه حمله میکند و هشت نفر سرباز به همراه شهید نامجو را گروگان میگیرد و پس از اخاذی از مسئولان ، سربازان را آزاد و نامجو را بشهادت میرساند. با ادامه این جنایات و چشیدن مزه آدمکشی توسط گروهک جندالله ، از آنجایی که در زمان تحصیل در مدرسه دینی پاکستان توسط اساتیدی با نگرش طالبانیسمی آموزش دیده بود و نفرت از تشیع در او شعله ور شده بود تصمیم به کشتار شیعیان میگیرد و برای همین، اقدام به مسدود نمودن جاده زابل به زاهدان در منطقه تاسوکی میکند و تعداد زیادی از مردم بیگناه و محبان اهلبیت را در جلوی چشم همسر و فرزندان بشهادت میرساند که با توزیع فیلم آن کشتار در سطح شهر ماهیت کثیف خود را بیش از پیش نمایان ساخت و قرار این گروه این بود که پس از فاجعه تاسوکی در دیگر شهرهای استان نیز اقدام به کشتار شیعیان بکند که با یک اتفاق ساده برنامه کاری آنها تغییر اساسی کرد. و اما چرا اینگونه شد :

در روزی که جندالله اقدام به کشتار شیعیان در تاسوکی نمود ، بصورت کاملا" اتفاقی تعداد زیادی از مسئولین منجمله استاندار و فرماندار در همان مسیر بودند که خودروی حامل استاندار برای رسیدن به جلسه ای در زاهدان با سرعت و درست چند دقیقه قبل از بستن جاده از آنجا عبور میکند ولی متاسفانه فرماندار در میان مردم بود اما شناسایی نشد و بعد از اینکه این فاجعه انجام شد و روز بعد روزنامه ها و خبرگزاریهای ما اقدام به انتشار این خبر با عنوان حمله به کاروان مسئولان در تاسوکی نمودند، تازه عبدالمالک متوجه شد که عجب کلاهی به سرش رفته و طعمه های به این خوبی از چنگش گریخته اند. اما در یک چرخش ۱۸۰ درجه ای اعلام کرد که ما از قبل مطلع بودیم که مسئولان قصد گذر از این مسیر را دارند و باقی اکاذیب . و درست در همان ایام سایت روز آنلاین توسط خانم مریم کاشانی یک مصاحبه تلفنی با عبدالمالک انجام داد و در سایت درج نمود و همینجا بود که عبدالمالک احساس کرد که به آرزویش رسیده و آرزویش معروف و مشهور شدن و مصاحبه با خبرنگاران مختلف بود که او احساس میکرد به ارزویش دست یافته. و با همین یک مصاحبه کوچک و با اشتباه بزرگ رسانه ها  و روزنامه های کشور در بزرگ کردن هویت جندالله و عبدالمالک ،دیگر او مصمم بود که با کارش ادامه بدهد اما روز بروز بر تعداد مصاحبه ها اضافه میشد و او لذت بیشتری میبرد . اما هدفش معلوم بود: کشتار شیعیان با اولویت سیستانیها و مثلا طرفداری از بلوچها !!!! تا اینکه تعدادی از گروههای اپوزوسیون خارج نشین که دنبال عروسکی برای گرداندن میگشتند به عبدالمالک روی آوردند و او را کاملا از لحاظ فکری شستشو دادند و راههایی را که احتمال موفقیت در آن بود را به او نشان دادند و بهترین حربه برای گول زدن مردم ایران و جهان این بود که مبارزه او را برای آزادی و برقراری دموکراسی در ایران ! جلوه بدهند و اولین اقدام تغییر نام جندالله بود چرا که پسوند اسم الله برای غیر مسلمانان چندان خوشایند نبود و آنان را به یاد گروههایی مثل القاعده و طالبان می انداخت که با نام الله سر میبرند. و به همین خاطر اسم گروه را به  جنبش مقاومت ملی ایران تغییر دادند. و به خیال خام خود مبارزه را از بلوچستان به کل ایران گسترش دادند تا شاید محبوبیتی در میان مخالفین ایرانی پیدا کنند.......

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

آمده ایم، تا جان فدای ایران کنیم

باهماد پان ایرانیست کرمان

"از مدل پاكستاني حريري تا مادر طالبان، نگاه ايراني و افغاني به ترور بوتو"

در حالي كه در ده روز گذشته، تحليل‌هاي گوناگوني درباره ترور «بي‌نظير بوتو»، نخست‌وزير اسبق پاكستان منتشر شده، دو نگاه ايراني و افغاني متفاوت به اين ترور بحران‌ساز براي سايت «تابناك»، فرستاده شده كه هرچند اشكالاتي دارد، مرور آنها جالب است.

تحليل نخست را «صالح رشيدي» با نگاه پيچيده و توطئه‌انگارانه نگاشته و دست به مقايسه‌اي بين پاكستان و لبنان و ارتباط دادن اين ترور با پرونده هسته‌اي ايران زده است.
تحليل دوم را هم «محمد هدايت»، شهروند افغاني مقيم ايران نگاشته و از نگاه جنايت و مكافات به اين حادثه نگريسته است.

آيا پاکستان لبنان است؟ آيا بي‌نظير پاکستان راه رفيق لبنان را رفت؟ آيا بيلاوال زرداري، سعدالدين حريري خواهد شد؟ پرويز را با اميل نسبتي است؟ و چرا در منطقه ما؟
آنچه کاملا روشن است، اين که بوتو با چراغ سبز ايالات متحده و بريتانيا و ديگر متحدانشان به زادگاه خود بازگشت. يادم هست از خانم بوتو پرسيده شده بود: آيا بازگشت شما به پاکستان مانند بازگشت امام خميني (ره) خواهد بود؟ حال آن كه چرا براي غرب فشار بر مشرف مهم بود؟ بايد ديد آيا پاکستان با ثبات در اين زمان براي غرب مفيدتر بود يا بي‌ثبات؟ آيا مسأله غرب با مشرف به پدر بمب اتمي پاکستان مربوط بوده است؟

پاکستان از زمان خانم بوتو و نواز شريف و مشرف از رشد و توسعه اقتصادي خوبي برخوردار بود؛ بنابراين، آيا رشد اقتصادي پاکستان کساني را نگران کرده بود؟ آيا براي غرب واقعا دمکراسي در پاکستان مهم بود و يا هست؟ آيا مهار عبدالمالک ريگي توسط ارتش و همکاري با ايران براي عموسام ناخوشايند بود و آيا «ام.آي.6» ناراحت از افشاي مذاکراتش با طالب‌ها بوده است؟

طالبان در زمان نخست‌وزيري بوتو جان گرفت و حتي بوتو در پاسخ به اعتراض ايران با حجاب ناقصتر به اين كشور آمد. آيا بوتو از مار پرورش يافته در آستين خودش نيش خورد؟ البته خود ژنرال نيز بدون حمايت غرب، قدرت را از نواز نستاند. بزرگترين افتخار پرويز اين بود که در آکادمي سلطنتي علوم نظامي بريتانيا تحصيل کرده است و مانند غربيان، سگ کوچولوي آپارتماني در پاکستان تي وي بغل کرد تا بگويد من مسلمان لاييك هستم. الته پاسخ بسياري از پرسش‌ها را گذشت زمان مشخص مي‌کند، ولي حدس مي‌زنم اين قضايا بي‌ارتباط با استراتژي غرب در برابر ايران نيست.

چرا بيلاوال بي‌تجربه محصل آکسفورد رئيس مي‌شود و پدرش معاون او؟ بايد ديد موضع اين سياستمدار جوان تا چه اندازه با غرب نزديک است؟ آيا اين حادثه تراژيک تروريستي او را هم مانند سعد حريري يکسره رو به غرب خواهد کرد و غرب را يگانه منجي خواهد ديد و جامعه محل تحصيل خود را مدينه فاضله قلمداد خواهد کرد؟ طالبان و القاعده‌؟ يادم هست پس از قتل‌عام ديپلمات‌هاي ما در مزار شريف به دست طالبان من در مشهد بودم. ايران در آن زمان نيروهاي سپاه را براي انجام مانور بسيار بزرگ نظامي در پاسخ به طالبان به آنجا فرستاد و حتي گفته مي‌شد جنگده‌هاي ما ديوار صوتي کابل را شکستند. در مشهد راديو طالبان دريافت مي‌شد و يکي از معاونان ملاعمر در راديو حاضر و شروع به خواندن اطلاعيه‌اي کرد که در آن مي‌گفت ما قصد جنگ نداريم و ما را دعوت به حسن همجواري مي‌کرد و سرانجام چيزي که من را متعجب کرد، اين بود که آشكارا ما را تهديد کرد که در صورت حمله ايران از ايالات متحده کمک خواهند خواست.

فرداي آن روز در تلويزيون سخنگوي کاخ سفيد از فرستادن ناو هواپيمابر نميتز به خليج فارس به منظور مهار شيطنت‌هاي ايران خبر داد. خوب براي غرب، يکي از بهترين روش‌ها براي ضربه زدن به کيان اسلام استفاده از همين سلفي‌ها و وهابيون و در بين شيعيان بهايي است و استعمار آرايش نيروها را به گونه‌اي مي‌چيند که يك نسل بفهمد بازيچه واقع شده و کار از کار گذشته است و اين مسئله ادامه دارد.
شايد آصف زرداري که با بازي‌هاي استعمارگران با خانواده بوتو و خودش و ملت پاکستان بيشتر از پسرش آشناست، تجارب خود را به بيلاوال انتقال دهد! و آيا بايد منتظر و هشيار بود؟ ولي بوي فتنه‌اي بزرگ به اندازه 11 سپتامبر به مشام مي‌رسد.

* خدا بيامرزد مادر طالبان را

در هفته گذشته در خبرها آمده بود که يک پيرزن پاکستاني، در حالي که بدن خود را با مواد منفجره پوشانده بود و به گمان خود، مي‌خواست جام شهادت بنوشد و در کام مردم بي‌گناه ما زهر ترور را بريزد، در شهر جلا آباد افغانستان دستگير شد. يک هفته نگذشت که يکي از مهمترين خبرهاي روز روي تلکس خبرگزاري‌ها قرار گرفت: بوتو ترور شد!

همه اين خبرها، نشانه‌هايي هستند که اين روزها در منطقه شناورتر شده و بدون ترديد، اين دال‌ها داراي مدلول‌هاي اسرارآميزي است که چندان روشن نيستند، چون مدلول‌ها را فرهنگ مردم منطقه نساخته‌اند، بلکه در سايه اشباح آن را ساخته‌اند. به راستي، در ميان اين دال‌ها و مدلول‌هاي سرگردان، دال مرکزي کجاست؟ شايد پاسخ اين پرسش به اين زودي‌ها به دست نيايد، ولي مي‌توان گفت که دال مرکزي کنترل مراکز انرژي هسته‌اي در منطقه است.
نگارنده از ترور و خشونت سخت متنفر است، اما از آنجا که يک شهروند آواره افغانستان است و زهر خشونت را با گوشت و پوست خود لمس کرده است، نمي‌تواند در ته دل بر فرجام خواهي خداوند و عدالت وي و نيز بر حقيقتي که در پس اشک‌هاي يتيمان و خون‌هاي جاري شده پدرانشان نهفته است، درود نفرستد. البته از کودکي به ما ياد داده‌اند که وقتي نامي از مردگان مي‌بريم، بايد بگوييم: خدا بيامرزدش!

از روزي که سياست دو ستوني ايالات متحده در منطقه خاورميانه با سرنگوني مهره بد فرجامي به نام شاه ايران، فرو ريخت و ايالات براي مبارزه با ويروس کمونيسم، آلترناتيوي به نام پاکستان به جاي رضا شاه پيدا کرد، ستاره بخت مردم افغانستان افول کرد و هنوز که هنوز است، روزگار ما سياه است و مردم افغانستان، قيمت اين جابجايي را مي‌پردازد. در اين بازي بزرگ و به عبارتي در اين جنگ اشباح، بوتو تنها يک مهره بود و بس؛ مهره‌اي که آخر خرمهره شد. حقيقت مطلب اين است که بوتو مادري بود که در سر يک چهار راه استراتژيک آبستن طالبان شد و آن را در افغانستان وضع حمل کرد. پدر اما که بود؟ هنوز معلوم نيست ولي نگارنده بر اين باور است که روزگاري چهره‌ها آشکارتر شده و در پيشگاه تاريخ سيه‌روي خواهند شد. متأسفانه، سرزمين ما افغانستان، محلي است که وقتي مادران بدکاره روزگار در فاحشه‌خانه‌هاي پيرامون افغانستان حامله مي‌شوند، در برهوت افغانستان وضع حمل مي‌کنند. اين است که افغانستان هر روز جنگ است و جنگ است و جنگ و...؛ آيا روزي خواهد آمدکه سرزمين ما از فرزندان نامشروع و خياباني پاک شود؟

باز هم سخني را از بزرگي تکرار مي‌کنم که گفت بود: بگذار اين روزهاي حرام بگذرد!
بگذار تا حتي پيرزن پاکستاني، جوان ما را در خاک و خون بکشد و جوان پاکستاني، مادران ما را سيه‌پوش کند، ولي روزي اين چرخ گونه ديگري خواهد شد.
از حقايق آميخته به طنز که بگذريم وکمي جديتر سخن بگوييم، بي‌نظير بوتو که روزگاري کارگردان اصلي پروژه طالبان به شمار مي‌رفت و خود نيز مي‌دانست که وي نيز جزيي از يک پروژه بزرگتر است، ولي هرگز به چنين روزي نمي‌انديشيد که شريک و يا شرکاي وي در مرگ وي، تنها ابراز تأسف کنند و در ته دل بر بازي‌هاي روزگار بخندند.

با تحليل نشانه‌هاي شناور در منطقه، مي‌توان حدس زد که دست‌اندرکاران سياست جهاني، پس از حضور پايدار در افغانستان و عراق و تعطيل کردن موقتي پرونده ايران با انتشار يک گزارش خودساخته و خودبافته، اينک بحران را به کشوري هدايت مي‌کنند که داراي سلاح‌هاي کشتار جمعي است و بيش از اندازه به لانه تروريسم بدل شده است. آنها به خوبي آگاهند که اگر بيش از اين به القاعده در پاکستان اجازه فعاليت بدهند، ممکن است بهاي سنگين‌تري بپردازند. تازه با ايجاد يک بحران جديد در منطقه، مي‌توان به خوبي آب را گل‌آلود کرد و ماهي‌هاي فربه‌تري به دست آورد.

اينک از قضاي روزگار، گوي بحران در زمين کشوري افتاده است که سال‌هاست، بحران‌‌سازي در کشور ما را مديريت مي‌کند و اين تنها يک شانس طلايي براي سياستگذاران کشور ماست که آيا مي‌توانند از اين فرصت استفاده کرده و خود را به جاي يک مهره چندين ساله در منطقه جا بزنند و بدين ترتيب، دال مرکزي را پشت سر گذاشته و يک گام به پارادايم نزديکتر شود؟

نمايش ناشيانه ترور بوتو

با گذشت حدود يك هفته از ترور «بي‌نظير بوتو»، سياستمدار فقيد پاكستان، بحران ناشي از اين رخداد قابل پيش‌بيني، همچنان ادامه دارد.

نخستين روايت اين ترور، به صورتي شتابزده از سوي دولت پاكستان اعلام شد. بنا بر اين روايت، بي‌نظير بوتو به دست گروه طالبان در انفجاري انتحاري به قتل رسيده و علت مرگ، برخورد سر وي با سقف خودرو بر اثر موج انفجار بود.

بلافاصله پس از اعلام دولت پاكستان، اطلاعيه‌اي منتسب به طالبان منتشر شد كه مسئوليت اين ترور را بر عهده مي‌گرفت و پزشكان بيمارستان راولپندي كه گواهي مرگ بوتو را صادر كرده بودند، نيز روايت دولت مشرف را تأييد كردند، اما با گذشت يك روز از حادثه، رويدادهايي رخ داد كه ناشيانه طراحي شدن ترور بوتو را آشكار ساخت.

نخستين رخداد قابل پيش‌بيني، تكذيب اطلاعيه صادره از سوي گروه طالبان بود. اين گروه علاوه بر آن‌كه نقش خود را در اين حادثه منتفي دانست، ترور زنان را خارج از رويه خود برشمرده و بار ديگر مسئوليت حادثه را متوجه دولت پاكستان كرد، اما ماجرا به اينجا پايان نيافت. خانواده بوتو و شاهدان عيني از تيراندازي به نخست‌وزير اسبق پاكستان پيش از انفجار بمب خبر دادند و اين واقعيت، ترديدهاي بيشتري درباره اصرار دولت پاكستان مبني بر مرگ بوتو بر اثر انفجار پديد آورد، وزير كشور پاكستان با نبش قبر براي تحقيق بيشتر مخالفت كرد و منابع نزديك به بيمارستان راولپندي نيز از وجود فشارهاي دولتي براي صدور گواهي مرگ خبر دادند.

با اين حال، تاكنون سه نوع تحليل درباره ريشه‌يابي ترور بوتو مطرح شده است؛ تحليل نخست كه دولت پاكستان و شخص مشرف را در پشت اين عمليات قرار مي‌دهد، تحليل دوم كه «القاعده» و «طالبان» را عامل مرگ بوتو مي‌داند و تحليل سوم كه بيشتر توسط رسانه‌هاي رسمي ايران بيان مي‌شود، آمريكا را عامل اصلي ترور و بحران‌سازي در پاكستان مي‌داند. براي ارزيابي اعتبار هر يك از تحليل‌ها، توجه به واقعيات زير ضروري است:

1) همه احزاب و جناح‌هاي مطرح در پاكستان به ويژه حزب مردم و خانواده بوتو، حزب مسلم ليگ و نواز شريف در كنار طيف ارتش و مشرف، روابط نزديكي با آمريكا دارند و چالش كهنه امنيتي پاكستان و هند بر سر كشمير موجب شده است تا نزديكي به آمريكا براي به دست آوردن پشتوانه سياسي و نظامي در برابر هند به يكي از مؤلفه‌هاي استراتژي امنيت ملي پاكستان تبديل شده و مورد توافق همه جناح‌هاي اصلي اين كشور باشد.

اما اين‌كه دست زدن به ترور كه به نابودي يكي از چهره‌هاي نزديك به ايالات متحده در پاكستان انجاميده و چهره‌اي از دوستان آمريكا را نيز متهم كند، چه سودي براي واشنگتن خواهد داشت، پرسشي است كه تحليلگران رسمي در ايران، تاكنون به آن پاسخ نداده‌اند.

2) قتل بي‌نظير بوتو، ترور چندلايه به شمار مي‌رود. اين‌گونه ترورها به عمليات‌هايي گفته مي‌شود كه انگيزه و عامل ظاهري ترور با عامل حقيقي آن متفاوت است و لايه اول، هرچند مورد توجه افكار عمومي قرار مي‌گيرد، راهي انحرافي است كه براي دور كردن افكار عمومي از واقعيت طراحي مي‌شود. ترورهاي چندلايه معمولا توسط سرويس‌هاي اطلاعاتي مورد استفاده قرار مي‌گيرند و گروه‌هاي تروريستي به دليل نياز به استفاده از شهرت، اعتبار و اقتدار ناشي از انجام عمليات، رسما مسئوليت ترور را مي‌پذيرند.

نمونه مشهور ترورهاي چندلايه، قتل «جان اف كندي»، رئيس‌جمهور اسبق آمريكا در دهه 60 است، كه روايت رسمي در رابطه با اين ترور، نقش يك بيمار رواني به نام «اسوالد» ‌در حادثه بود كه تحقيقات بعدي نشان داد حضور اين فرد براي جلب توجه افكار عمومي و خارج كردن عاملان واقعي ترور از ديد جامعه بود.

طراحي عمليات ترور بوتو هم به گونه‌اي انجام شده كه در ظاهر، انفجار انتحاري ـ كه بيشتر به وسيله «القاعده» طراحي مي‌شود ـ به نظر برسد، اما در حقيقت عامل اصلي ترور با خونسردي و به صورتي حرفه‌اي در ازدحام جمعيت بوتو را هدف قرار دهد.

3) عملكرد شتابزده دولت پاكستان پس از ترور در اعلام طالبان به عنوان عامل ترور، پخش اطلاعيه پذيرفتن مسئوليت قتل بوتو به وسيله دولت، جلوگيري از تحقيقات مستقل و نبش قبر براي كشف علت مرگ و تحت فشار قرار دادن پزشكان براي صدور گواهي متناسب با مواضع دولتي،‌ نشان از حقايقي دارد كه دولت پاكستان براي پنهان كردن آن، اقدام به اين نوع عملكرد مي‌كند.

اما براي بررسي سه متهم اين حادثه؛ يعني آمريكا، طالبان و دولت پاكستان، نخست بايد به شكل و محل قتل توجه كرد. در صورتي كه «سيا» يا ديگر عوامل اطلاعاتي آمريكا سعي در از ميان برداشتن بوتو داشتند، اين اقدام مي‌توانست به سادگي در محل زندگي و يا ساده‌تر در خارج از پاكستان صورت گيرد.

در رابطه با «طالبان» يا «القاعده» نيز توجه به اين نكته ضروري است كه استفاده از گلوله تاكنون در عمليات‌هاي اين گروه ديده نشده و ترور آيت‌الله حكيم كه بزرگ‌ترين عمليات «القاعده» به شمار مي‌آمد، نوع طراحي دقيق و استفاده از مواد انفجاري آن، نشان داد كه گروه‌هاي سلفي، تمايلي به استفاده از ترور با گلوله ندارند.

از سوي ديگر، «طالبان» نيز عملا ساختاري عقيدتي و عمومي دارد و توانايي سازماندهي، طراحي و انجام عمليات چنين پيچيده و دقيق را آن هم خارج از افغانستان ندارد.

در كنار مطالب بالا، توجه به بهره‌برندگان از اين حادثه نيز مي‌تواند نقش مؤثري در رمزگشايي آن داشته باشد. گروه «طالبان» و «القاعده» كه نزديكي بيشتري با حزب مسلم‌ ليگ به رهبري «نواز شريف» دارند، با توجه به فعاليت وي از شركت در انتخابات به دنبال هموار كردن مسير نواز شريف براي بازگشت به قدرت بودند كه اين مسير نيز جز با پيروزي خانم بوتو در انتخابات و تضعيف مشرف تحقق نمي‌يافت، به ويژه ‌كه نواز شريف در سال 1996 در رقابت پارلماني با بي‌نظير بوتو، وي را به سختي شكست داده بوده و تكرار اين پيروزي با توجه به بافت مذهبي، اجتماعي پاكستان دور از ذهن به نظر نمي‌رسيد؛ چه آن‌كه آمريكا و غرب نيز حاضر به حمايت مستقيم از نواز شريف در برابر مشرف نبودند و بي‌نظير بوتو براي نواز شريف عملا نقش سپري قدرتمند در برابر ارتش پاكستان بازي مي‌كرد.

از سوي ديگر، برگزاري انتخابات و پيروزي قابل پيش‌بيني خانم بوتو، راه را براي سقوط مشرف هموار مي‌كرد؛ بنابراين، از ميان برداشتن وي، تهديد بالفعلي را از كنار مشرف حذف مي‌كرد، چه آن‌كه بي‌نظير بوتو پيش از ترور، در نامه الكترونيكي به نماينده خود در آمريكا، مسئوليت قتل احتمالي خود را متوجه مشرف دانسته بود.

اما پرسش اصلي كه انجام ترور بوتو به وسيله مشرف را با ابهام روبه‌رو مي‌سازد، شيوه قتل و استفاده از انفجار انتحاري است كه معمولا توسط گروه‌هاي عقيدتي و نه سازمان‌هاي اطلاعاتي استفاده مي‌شود.

به نظر مي‌رسد ISI (سازمان اطلاعات پاكستان) كه نفوذ گسترده‌اي در طالبان دارد، براي ايجاد اين ابهام از شگردي متداول استفاده كرده باشد. قطع ارتباط بدنه گروه‌هاي تروريستي با رأس آن توسط سرويس‌هاي اطلاعاتي و قرار دادن عوامل نفوذي در لايه‌هاي مياني اين گروه‌ها، اين امكان را فراهم مي‌آورد كه علاوه بر آگاهي از جزييات فعاليت گروه‌هاي نامبرده، در صورت نياز از عوامل عملياتي اين گروه‌ها براي انجام اقدامات تروريستي استفاده شود. در اين روش، عوامل گروه تروريستي با انگيزه انجام عمليات براي اهداف عقيدتي گروه خود، اقدام مي‌كنند، اما درواقع به عامل سرويس اطلاعاتي چيره شده بر اين گروه تبديل مي‌شوند.

به نظر مي‌رسد اين ترفند، اين بار از سوي ISI براي ايجاد انفجاري در عمليات ترور بوتو استفاده شده باشد كه عاملان ترور را گروه‌هاي سلفي نشان دهد!

اما پرسش مهم‌تر اين‌كه چگونه ممكن است با نفوذ گسترده سازمان اطلاعات پاكستان در گروه طالبان، اين گروه بتواند بدون آگاهي اين سازمان، توطئه ترور بوتو را طراحي و اجرا كند و حتي اگر بپذيريم ISI خود در پس اين عمليات قرار نداشته، آيا نمي‌توانست به سادگي آن را كشف و خنثي كند؟

بنابراين، به نظر مي‌رسد مشرف و بخشي از بدنه دولت و سازمان اطلاعات پاكستان، عمليات ترور بوتو را طراحي و كارگرداني كرده باشند كه به علت دشواري و محدوديت‌هاي آنان، اين نمايش، ناشيانه به روي صحنه رفته است.

ناسيوناليسم آئين  جاويدان حيات ملتهاست

یکی از مسائلی که میتوان گفت یکصد سال است ,گريبان ملت هاي اروپائي را گرفته و ملت ما نيز در بيست سال گذشته مورد تهاجم آن قرار گرفته ,مساله چند گونگي طبقات و بالاخره انديشه اي است كه در جامعه قائل به طبقات بوده و مبارزه و جنگ بين طبقات مختلف را دامن مي زند.

وقتي ما معتقديم كه ملت از ارگانيسم زنده اي است كه از قوانين حياتي خاص پيروي مي كند و در يك سيستم هماهنگ ميكوشد تا اين پيكره را از عوامل فساد و تباهي مصون دارد,لاجرم با اين نكته معتقد خواهيم بود كه در اين ارگانيسم زنده هيچگونه كشمكش و مبارزه اي بين عناصر سازنده و بوجود آورنده نمي توان باشد.چون وجود تضاد و كشمكش در وجود هر موجود زنده اي به منزله اعلان مرگ آن موجود زنده خواهد بود,و چون اصل خلقت ,چه در مجموعه كيهاني "كائنات"و چه در جهان جانداران ,بر اصل هماهنگي ها بنيان گذاشته شده است,بدين سبب وجود هر گونه عدم هماهنگي نشانه آن خواهد بود كه دير يا زود در اركان اين نظم خيره كننده خللي وارد خواهد شد.

يكي از ويژگيهاي ناسيوناليسم آنست كه ملت را بعنوان يك مجموعه ويكپارچه و همبسته و به مثابه يك ارگانيسم زنده مورد بررسي قرار مي دهد.

با درك قوانيم حياتي و زيستي اين مجموعه است كه كوشش مي شود پس از شناسايي كامل اين مجموعه "كيفي و كمي"اعمال هر گونه سياستي ,چه در امور داخلي و چه در مسائل خارجي ,در سمت و جهتي باشد كه اين مجموعه كيفي و كمي "ملت"از هرگونه آسيبي مصون بماند و باز در جهت همين آسيب پذيري ملي است كه دولت كه در عرف ناسيوناليسم "تجسم اراده ملت "مي باشد ,فراوان مي كوشد تا در وضع قوانين و شيوه اجراي آن طوري عمل كند كه كوچكترين لطمه اي به حيات ملت و موجوديت آن وارد نگردد.

افراد و گروهاي مختلف به منزله سلولهايي از پيكره ملت مي باشند كه هركدام بنا به مقتضيات خود وظيفه اي در قبال ملت بعهده دارند و وجه تمايز آنها فقط در چگونگي وظايف است نه در تضادي در منافع آنها.

به عقيده ما همه گروهاي اجتماعي ,دانشجو,كارگر ,دهقان,پيشه ور,كارمند و كارفرما همه جزيي از پيكر ملت خود هستندو وظيفه آنها اينست كه در راه حفظ منافع ملي و آرمانهاي ملت خويش شب و روز در كار ساختن و آباد كردن و آفريدن باشند.

در مقابل ,نخستين هدف افكار و انديشه هاي ضد ملي آنست كه اين همبستگي افراد و گروهها را با ملت خود سست نموده و با ايجاد جنگ طبقاتي نيروهاي ملت را كه بايد در راه پيشبرد هدف ها و ارمانهاي ملي و نوسازي و نو آوري بكار رود,صرف منازعه و ستيز داخلي ميان اين نيروهاي خلاق گرداند.

"ماركس"كه مبناي انديشه خود را بر وجود جنگ طبقاتي بنيان گذاشته ,همه جا كوشيده است كه با ايجاد اختلاف طبقاتي ,جنگ ميان طبقات را دامن زده  تا اصل همبستگي و پيوستگي گروههاي ملي را با يكديگر از بين ببرد.جامعه متشتت و پراكنده اي كه منظور نظر ماركس است جز در پناه يك جنگ طبقاتي ميان گروههاي ملت ميسر نيست و در حقيقت ماركس براي از ميان بردن وحدت ملي به بهترين تاكتيك متوسل شده است.

هيچ خدعه و نيرنگي بالاتر از فريب رويايي ماركس نتوانسته جوامع بشري را اين چنين دچار هرج  مرج و تشتت و تهديد به نيستي و نابودي كند

اعتقاد به اين نكته كه ملت از طبقات مختلف تشكيل شده است و همه اين طبقات شب و روز در جهت منافع خود كه از منافع طبقات ديگرجداست وبا هم در حال جنگي دائم و ستيزي مداوم مي باشند,اولين هدف عوامل ماركسيست مي باشد.

تا ملتها در باره شناسايي خود و قوانين حياتي خويش دچار عدم آگاهي هستند,قادر نخواهند بود از موجوديت خويش در برابر يورش افكار و انديشه هاي ضد ملي دفاع كنند .

تنها راه چاره گرايش به ناسيوناليسم آئين حيات ملتهاست.

برگرفته ار كتاب ناسيوناليسم اثر دكتر عاملي تهراني انديشمند فرزانه حزب پان ايرانيست.

لازم به ذكر است اين نوشته در سال 1345 نگاشته شده است.

برگرفته از تارنمای حماسه چالدران

به قدرت رسيدن دوبچك در چكسلواكي

40 سال پيش در روز 5 ژانويه سال 1968 ميلادي الكساندر دوبچك به عنوان دبير كل حزب كمونيست چكسلواكي ( جمهوري چك و جمهوري اسلواكي امروزي ) انتخاب شد و در واقع قدرت را در اين كشور اروپاي شرقي در دست گرفت. الكساندر دوبچك در اوهرووك در اسلواكي غربي متولد شده بود. خانواده اش به ايالات متحده مهاجرت كرده اما پس از خاتمه جنگ جهاني اول به ميهن بازمي گردند. چند سال بعد ، خانواده دوبچك به همراه 300 خانواده ديگر در اتحاد جماهير شوروي اقامت مي گزينند. در سال 1938 ميلادي استالين دستور مي دهد خارجيان مقيم شوروي بايد تبعه شوروي شوند. الكساندر دوبچك ترك تابعيت را نمي پذيرد و به كشورش بازمي گردد. در سال 1939 ميلادي ، او به حزب كمونيست چكسلواكي كه مخفيانه فعاليت مي كرد ، پيوست. دوبچك در اين دوران با طبقه كارگر آشنا مي شود. پس از خاتمه جنگ جهاني دوم ، شوروي با تحميل رژيم كمونيستي به چكسلواكي ، اين كشور كوچك را به يكي از اقمار خود در پشت پرده آهنين تبديل مي كند. دوبچك به سرعت سلسله مراتب ترقي در حزب كمونيست را مي پيمايد و در سال 1953 ميلادي به مقام دبيركلي حزب منطقه ترنچين مي رسد. دوبچك يك كمونيست اصلاح طلب بود و نمي خواست كشورش تحت تسلط شوروي باشد. سرانجام وقتي به سمت دبيركلي حزب كمونيست چكسلواكي مي رسد ، با كمك هوادارانش و حمايت مردم دست به اصلاحات مي زند. به اين ترتيب ، در روز 5 ژانويه سال 1968 ميلادي الكساندر دوبچك به عنوان دبيركل حزب كمونيست شوروي انتخاب شد و قدرت را در اين كشور به دست گرفت. دوبچك باني «بهار پراگ» بود. او مي گفت: «ما مي خواهيم يك سوسياليسم با چهره بشري را ايجاد كنيم.» نسيم آزادي بر چكسلواكي وزيدن گرفت و بهار پراگ آغاز شد. افسوس كه دوره آن كوتاه بود و چند ماه پس از به قدرت رسيدن الكساندر دوبچك ، نيروهاي پيمان ورشو به فرماندهي شوروي به كشور كوچك چكسلواكي حمله كرده و به بهار پراگ خاتمه دادند.

به دنبال خارج شدن يک فروند هواپيماي مسافربري از باند فرودگاه ، مدير روابط عمومي سازمان هواپيمايي کشوري عنوان کرد، موضوع حادثه از سوي تيم کارشناسي در حال بررسي و تحقيق است. در ساعت 7.30 صبح ديروز يک فروند هواپيماي فوکر 100 متعلق به شرکت هواپيمايي جمهوري اسلامي ايران هنگام برخاستن از فرودگاه مهرآباد از باند خارج شد و با توقف پرواز تحقيق و بررسي درخصوص علل اين حادثه آغاز شد. رضا جعفرزاده ، مدير روابط عمومي و سخنگوي سازمان هواپيمايي کشور به جام جم گفت: پس از اين حادثه و خارج شدن هواپيماي پرواز شماره 235 به مقصد شيراز بندر لنگه از باند، تيم هاي امداد و نجات و کارشناسي بررسي در اين خصوص را آغاز کردند. مدير روابط عمومي در پاسخ به پرسش خبرنگار ما درخصوص مجروحان حادثه گفت: اين حادثه تلفات جاني نداشته است ؛ اما وي در ارتباط با تعداد مجروحان عنوان کرد در اين زمينه چون گزارشي به من نرسيده است من پاسخي ندارم. جعفرزاده در پاسخ به پرسش ديگر «جام جم» مبني بر کنترل هواپيماي فوکر حادثه ديده قبل از پرواز گفت: تمام پارامترها قبل از پرواز مورد بررسي تخصصي قرار مي گيرد و اگر هواپيما مشکلي داشت قطعا اجازه پرواز داده نمي شد. وي تصريح کرد: حتي شرايط جوي نيز از سوي خلبان مورد بررسي قرار مي گيرد که تمام اقدامات لازم قبل از پرواز انجام شده بود؛ اما در رابطه با علت خارج شدن هواپيما از باند بايد منتظر نتيجه تحقيقات کارشناسان باقي ماند. سخنگوي سازمان هواپيمايي کشوري در ارتباط با 95 مسافر اين هواپيما گفت: پس از انتقال مسافران هواپيماي حادثه ديده به سالن پرواز در ساعت 10.30 يک فروند هواپيماي ديگر جايگزين هواپيماي حادثه ديده شد و مسافران عازم مقصد مورد نظر خود شدند.   حادثه هواپيما در مدينه گزارش ديگري حاکي است روز گذشته هواپيماي 400 حاجي عربستان هم شعله ور شد. آتش گرفتن يک فروند هواپيماي عربستان سعودي که با فرود اضطراري در مدينه همراه بود شمار زيادي زخمي بر جا گذاشت. هواپيماي پروازهاي داخلي عربستان ديروز با بيش از 400 مسافر حاجي از «مدينه» به «دارالبيضا» مي رفت که 7 دقيقه پس از برخاستن از زمين مجبور به فرود اضطراري شد. منابع آگاه علت فرود اضطراري اين هواپيما را آتش گرفتن انبار کالاي آن اعلام کردند و از زخمي شدن 20 مسافر خبر دادند. گزارش ايسکانيوز مي افزايد، هنوز جزييات اين رخداد و علت اصلي بروز آتش سوزي عنوان نشده است.

ابوالفضل عابدینی به یکسال زندان محکوم گردید 

امروز صبح 11/10/1386 دادگاه ابوالفضل عابدینی (مربوط به اتهامات و دستگیری سال 84) در اهواز برگزار گردید و در موارد اتهامی "اقدام علیه امنیت ملی" ،"اهانت به رهبری" و "عضویت در حزب پان ایرانیست "مجرم شناخته شده و به 1 سال حبس محکوم گردید. این در حالی است که ایشان حدود 7 ماه از این دوران را به سال 1384 و 1386در زندان سپری کرده است.در پی اعتراض سرور عابدینی حکم به دادگاه تجدید نظر فرستاده خواهد شد.

دادگاه دیگر وی در پی اتهامات سال 86 (ادامه نوشتار در بخش دوم را حتماً بخوانید)در در شعبه 4 دادگاه انقلاب اهواز و شعبه 1 دادگاه انقلاب شوش برگزار خواهد شد.خبرهای دیگر در این باره روزهای آینده روی تارنما قرار خواهد گرفت. 

صدای عابدینی را از زندان گوش کنید.(فایل هاmp3 و زیپ شده به گنجایش700 کیلو بایت هستند) 
 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تلاش های ما و دیگردوستان پان ایرانیست در ارائه مدارک و مستندات و نوشتارها درباره سرور عابدینی دراین تارنما به بار نشست. برای آگاهی بیشتر نوشتار زیر را که چندی پیش آمده شده بود، بخوانید: 

مسئولان پرونده پس از ارائه مدارکی مبنی بر خبرنگار بودن سرور عابدینی در این تارنما برای نخستین بار و انتشارآن در گستره ی اینترنت و نوشتار های یاران پان ایرانیست در مورد اندیشه میهن پرستانه ی عابدینی دست به اقدام جالبی زدنده و در تفهیم اتهام از عدم خبرنگاردانستن ایشان و تلاش برای بمب گذاری از سوی او سخنی به میان نیاورند. پخش این اخبار تنها در پی انحراف افکار عمومی و آماده نمودن جو بیرون برای صدور حکمی سنگین علیه عابدینی بوده است که با تلاش های همگانی این دسیسه بی اثر گردیده است. 

* چگونه خانه مطبوعات به ابوالفضل عابدینی  در روز خبرنگار سکه جایزه می دهد؟!

*حرکت ناکام: پرونده ی دوگانه ،اتهامات دوگانه ، دادگاه دو گانه !

* پرونده ابوالفضل عابدینی در خانه مطبوعات چه شد؟

* شکم گرسنه عامل تحریک کارگران! 

به دوستان بگویید من از دادگاه آقایان هیچ ترسی ندارم اگرامروز مرا آزاد کنند همان ابوالفضل عابدینی هستم که بودم چون کار من اشتباه نبوده و هیچ خیانتی به مملکت نکردم هر چه بود در راه میهنم بود. 
 

در پی ارتباط با سرور عابدینی در زندان، به هنگام در میان گذاشتن خبر جدید خبرگذاری رسمی جمهوری اسلامی ایران( ایرنا) مبنی بر اتهامات "تلاش برای بمب گذاری" و "عدم خبرنگار بودن" شگفت زده گردیدو بیان نمود که: در تفهیم اتهام به من هیچ کدام از موارد ذکر شده بالا بیان نگردید. ایشان موارد اتهامی تفهیم شده به خود را اینگونه برشمرد:

1.تبانی جهت اخلال در نظم عمومی کشور

2. عامل تحریک و تظاهرات کارگران نیشکر هفت تپه

3. مصاحبه با رادیوهای بیگانه (رادیو فردا)

4. عضویت در حزب پان ایرانیست،فعالیت در این حزب و شهید خواندنِ زنده یاد دکتر محمد رضا عاملی تهرانی در تارنمای خود! 

همچنین پرونده ای شبیه آنچه در اهواز برای سرور عابدینی تدارک دیده شده در شهر شوش نیز آماده شده تا مدت زمان بیشری اطاله دادرسی کنند و ایشان را در حبس نگه دارند. در همین رابطه تمامی کارگران هفت تپه که به عنوان متهم در پرونده هستند بیان کردند که عابدینی آنان را تحریک نکرده و فقط رسالت خبرنگاری خود را انجام داده و هر آنچه که در دادگاه شوش با فشار بر ضد عابدینی بیان کرده اند را رد کردند و عامل اعتصابات خود را شکم گرسنه زن و بچه خود عنوان کردند.(قابل توجه دولت مهرورز با درآمد میلیاردی پول نفت).

برای آگاه شدن خوانندگان گرامی باید یادآوری کنم که براساس قانون فعلی ملاک خبرنگار بودن شخص ،عضویت در خانه مطبوعات و انجمن صنفی خبرنگاران نیست چرا که در حال حاضر بسیاری از خبرنگاران خوزستانی عضو نیستند این انجمن ها و خانه مطبوعات نیستند. خانه مطبوعات انجمنی است که برای احقاق حقوق جامعه مطبوعاتی است و عضویت در ان اختیاری می باشد؛ هر چند که این وظیفه خود را نیز به خوبی ایفا نمی کند و در حال حاضر زمان تصدی آقایان دراین دوره به پایان رسیده و مجمع عمومی آن به تعویق افتاده و هم اکنون از لحاظ حقوقی دارای ایراد است. آقایان پاسخ دهند که چگونه ابوالفضل عابدینی از سوی هفته نامه بهار سبز به خانه مطبوعات معرفی شده و در روز خبرنگار به ایشان سکه جایزه داده می شود!!! بر اساس اطلاعاتی که کسب کردیم عابدینی عضو خانه مطبوعات بوده و در انجا دارای پرونده است اما ظاهرا پرونده او مانند بسیاری از پرونده های دیگر در موقع لزوم ناپدید شده است!!!  

{موارد اتهامی را بخوانید و خود قضاوت کنید که چه کسانی در نظم عمومی کشور اخلال ایجاد می کنند مافیای شکر که با وارد نمودن میلیون ها تن شکر بیش از نیاز مصرف داخلی و برای باج دادن به کوبا کمر کارخانه های تولید شکر در خوزستان را شکسته است، یا یک خبرنگار خوزستانی؟عامل تحریک و تظاهرات کارگران به گفته خودشان شکم گرسنه زن و بچه شان به دلیل دریافت نکردن چند ماه حقوق بوده و یا ابوالفضل عابدینی.گفتگو با رادیو های بیگانه از کی جرم بوده که اینک به این بهانه بندی به اتهامانت عابدینی افزوده شده است؟از کی تا کنون عضویت در حزب پان ایرانیست جرم است و میهن پرست، مجرم ؟آقایان مگر به گفته خودتان هر که در راه میهن خود کشته شود شهید نیست؟ جرم زنده یاد دکتر عاملی تهرانی چه بود ؟آیا در راه میهن خود کشته نشد؟ آیا در حکومت پیشین به میهن خود خیانت کرد و یا دیتش به خون کسی آلوده شد؟(در آینده از چگونگی یه شهادت رساندن ایشان اسنادی را پیش روی شما خواهم گذارد.)} 

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

مزدک(باهماد پان ایرانیست خوزستان)

تعریفی نو برای وزارت امور خارجه:

سازمان حمایت از منافع کشورهای خارجی در ایران!!!

حکومت فرقه ای آشکارا  خبر فروش ایران را اعلام نمودند!

سعید جلیلی و بخشایش خلیج فارس:

سعید جلیلی دبیر شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی  که در دیدار با وزیر امورخارجه عمان سخن می گفت از خلیج فارس تحت عنوان خلیج دوستی

نام برد.

هدف مشكوك انتشار مقاله ضدايراني عاشق ناكام صدام

روزنامه ضدايراني «الوطن» ـ چاپ كويت ـ منسوب به خاندان حاكم بر كويت كه توسط «شيخ علي الصباح»، فرزند «خليفه الصباح»، وزير نفت سابق كه مختلس معروفي در جريان قراردادهاي نفتي كشورش به شمار مي‌رود، مقاله‌اي را از «فهد الاحمد الصباح» كه به همراه صدام و ملك حسين اردني، اولين شليك‌‌كننده تير به سوي ايران در سال 59 بود، منتشر كرده است كه وي ضمن وارد كردن اتهاماتي بي‌پايه به  ايران، از «پيروزي‌هاي عراق» تجليل كرده است!

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، «فهد الاحمد»، برادر امير سابق و كنوني كويت كه در جريان اشغال كويت توسط عراق در سال 1990ميلادي به دست ارتش بعثي عراق كشته شد، در اين مقاله با عنوان «پيش از آن‌كه بر ما جنگي تحميل شود، بايد خود را آماده كنيم» آورده است: «ايراني كه به كتاب خدا، نداي عقل و وجدان انساني و جهاني اهميت نمي‌دهد و معاهدات بين‌المللي و قطعنامه‌هاي سازمان ملل متحد را زير پا مي‌گذارد، بعيد نيست با هدف كسب پيروزي، دست به اقدامي ماجراجويانه عليه كويت و گسترش دامنه جنگ به منطقه كند».

در ادامه مقاله اين شاهزاده كويتي كه در جريان جنگ عراق عليه ايران نوشته شده، آمده است: «عراق در اين جنگ، شكست‌هاي جبران‌ناپذير و فراموش‌نشدني را به نظام ايران تحميل و پيروزي باشكوهي را نصيب عراق كرد و دروغگويي نظام ايران را نه تنها براي ملت آن كشور، كه براي تمامي جهانيان به اثبات رساند».

وي افزوده است: «نظام ايران هم‌اكنون مانند گرگي زخمي است كه براي به دست آوردن حتي يك پيروزي، دست به اقدامي خودسرانه عليه كويت بزند؛ به ويژه كه پس از تهديدهاي اخير، ايراني‌ها مي‌گويند كويت در درگيري نظامي كنوني، بي‌طرف نيست».

«فهد الاحمد» با اشاره به اين تهديدات از سوي ايران، از كشور خود خواسته بود كه براي مقابله با وقوع هر نوع جنگي از سوي ايران آماده باشند و نشان دهند كه سكوت آنها در برابر اين حماقت‌ها و تهديدها از ضعف نيست، بلكه از حكمت و رهبري حكيمانه در سياست كويت است.

وي در پايان با ذكر آيه «و اعدوا لهم ما استطعتم من قوة و من رباط الخيل ترهبون به عدو الله و عدوكم» آورده است: «بايد با نازي‌هاي جديد با قلبي پاك و سينه‌اي آهنين مقابله كرد كه اگر ايران روزي به سوي اين سرزمين پاك حمله‌ور شد، بداند در حساب‌هاي خود اشتباه كرده است!».

اين گزافه‌گويي‌ها، تنها گوشه‌اي از مواضع حكام جاهل كويت نسبت به ايران است. اين در حالي است كه ایرانیان در هنگام كمك‌هاي ميليارد دلاري كويت به عراق در جنگ عليه ايران، با اطمينان خاطر، نسبت به شكست صدام و حمله به كويت هشدار داده بودند!

گفتني است، به نظر مي‌رسد با وجود گذشت بيست سال از پايان جنگ ايران و عراق و هفده سال از مرگ «فهد الاحمد» و در شرايطي كه گفته مي‌شود امير كويت قرار است به ايران سفر كند، هدف اين رسانه از انتشار مقاله يادشده، ضربه زدن به روابط دوجانبه ايران و كويت باشد.

برنامه خاتمي در بم غيرقانوني مي‌شود؟

شنيده‌هاي خبرنگار «تابناك» كه در بم حضور دارد، از جلسه شوراي تأمين بم و تصميم اين شورا براي ارايه ندادن مجوز به اجراي برنامه خاتمي در بم حكايت دارد.

بنا بر اين گزارش، قرار بود خاتمي بر اساس برنامه قبلي، امروز هم‌زمان با چهارمين سالگرد زلزله بم، وارد اين شهر شده و در مسجد رسول(ص) اين شهر با مردم ديدار و براي آنان سخنراني كند.

حضور خاتمي در ميان مردم شهر زلزله زده بم؛ هشتم دي ماه 1382

 

با اين حال، روز گذشته، برخي پلاكاردهاي اطلاع‌رساني اين برنامه در شهر بم، كنده شده و امروز در بم شنيده مي‌شود شوراي تأمين با برگزاري اين برنامه مخالفت كرده است.

اين در حالي است كه هم‌اكنون خاتمي در راه كرمان ـ بم بوده و قرار است پس از فاتحه‌خواني در گلزار شهدا و مزار قربانيان زلزله دلخراش بم، بعدازظهر امروز براي مردم سخنراني كند.

گفته مي‌شود، فرماندار بم نيز شهر را ترك كرده است.

 

بر اساس آخرین خبر، خاتمی حدود ساعت 11 وارد بم شد و با شعار «صل علی محمد» مورد استقبال مردم این شهر قرار گرفت. همراهان خاتمی بر برگزاری برنامه دیدار با مردم اصرار دارند.وی در بدو ورود به شهر بم با توجه به فرارسیدن وقت نماز با حضور در مسجد امام خمینی(ره) این شهر نماز ظهر و عصر خود را به امامت حجت الاسلام طاحونی امام جمعه بم اقامه نمود.

 

گفتنی است بر اساس برنامه ، ساعت 14:30 امروز سید محمد خاتمی در مسجد جامع صاحب الزمان شهر بم سخنرانی خواهد کرد.

 

 

چه كساني ديپلماسي را نمي‌فهمند؟

نوشتاری از سعید منتظر

رهبر خائنين تجزيه طلب آذربايجانی پيروز ديلنچی که برای اولين بار مسئله تجزيه آذربايجان
از ايران را در اوايل دهه ۱۹۹۰ مطرح نموده بود، بالاخره از جمهوری آذربايجان نيز گريخت.

بر اساس مدارک موجود، حيدر علی اوف رئيس جمهور آذربايجان با پيروز ديلنچی روابط نزديکی داشته، به حدی که اين رابطه نزديک، حتی موجبات پشتيبانی و حمايت پيروز ديلنچی توسط دولت آذربايجان را نيز فراهم ساخته بود.
اولين عکس افشا شده حيدر علی اوف با پيروز ديلنچی که متعلق به سالهای ۱۹۹۰-۱۹۹۱ است، پس از مرگ علی اوف، در مطبوعات معتبر آذربايجان منتشر شد.
چندی نگذشت که پيروز ديلنچی دوست و «همسنگر» ديرينه خود، محمود علی چهرگانی را از «جاماح» اخراج نمود.
بعد از آن نيز، پس از ده سال زندگی مشکوک در باکو، توسط وزارت اطلاعات آن کشور حبس و روانه زندان گرديد.
وی به محض آزادی از زندانهای باکو، با ميانجگری اربابان ترکيه ای خود، به کشور ترکيه انتقال يافت. اکنون نيز در آمريکا، در خدمت دشمنان جمهوری اسلامی ايران به کمين نشسته است.
اطلاعات دقيق تری در رابطه با پيروز ديلنچی و چهرگانی در شرف اتمام است که تا چند روز ديگر در همين سايت منتشر خواهد شد.

به نقل از تارنمای خائنین تجزیه طلب آذربایجان

در روزهاي آغازين انقلاب كه دستندركاران فروپاشي ايران برسر تقسيم منافع وكسب سهم بيشتر تلاش ميكردند چريكهاي فدايي خلق و مجاهدين خلق با درج سوابق خود در جرايد كشور و صدور اعلاميه ها همه اين جنايات را به رخ شوراي انقلاب و انقلابيون مسلمان مي كشيدند و هريك در معرفي خود از ديگري پيشي مي جستند. از جمله مادر اشرف و بهروز دهقاني نامه به روزنامه كيهان نوشت كه متن آن در كيهان شماره 10623 تاريخ 8 بهمن 1357 چاپ گرديد. در اين نامه مادر اشرف چنين مي نويسد :

                               برای مشاهده تصویر با وضوح بالا در اینجا اشاره نمایید

۳متهم در ارتباط با مرگ بانوی پزشک در همدان

قوه قضائیه ایران برای رسیدگی به مرگ سؤال برانگیز یک پزشک زن جوان دربازداشت نیروهای بسیجی در شهر همدان پرونده ای تشکیل داده است. به گفته سخنگوی قوه قضائیه، بر اساس شکایت خانواده زهرا بنی یعقوب، سه نفر در ارتباط با مرگ وی متهم شناخته شده‌اند و برایشان قرار وثیقه صادر شده است. خانواده زهرا بنی یعقوب از ستاد امر به معروف و نهی از منکر همدان به مراجع قضائی شکایت کرده اند اما سخنگوی قوه قضائیه در مورد هویت و مسئولیت افرادی که بر اساس این شکایت متهم شده اند هیچ اطلاعاتی نداده است. زهرا بنی یعقوب که در یکی از روستاهای همدان دوران طرح خدمت پزشکان در مناطق محروم را می گذراند، روز جمعه پیش از عیدفطر گذشته (بیستم مهر) هنگامی که در لوناپارک همدان همراه نامزد خود بود، دستگیر و به بازداشتگاه انتقال داده شد. دو روز بعد مأموران بازداشتگاه اعلام کردند که زهرا خود را در راهروی ‏طبقه دوم بازداشتگاه با استفاده از پارچه پلاکارد تبلیغاتی حلق آویز کرده و جان باخته است.‏ پزشک قانونی نیز مرگ وی را "‎فشار بر عناصر حیاتی گردن توسط جسم رشته‏‎ ‎مانند و قابل انعطاف و عوارض ناشی از آن" دانست و زمان مرگ را حدود ساعت نه شنبه شب (بیست و یکم مهر) اعلام کرد. زهرا هنگام مرگ در آستانه 27 سالگی قرار داشت. وکیل و خانواده زهرا احتمال خودکشی او را رد می کنند.

پنجم دی ماه سالروز جانسوز حادثه زلزله بم بر تمامی بازماندگان و داغ دیدگان تسلیت باد

آری درست در چنین روزی بود که عزیزانمان را از دست دادیم، درست در پنجم دی ماه 1382

روزی که در خاطرهر ایرانی و هر کرمانی به یاد خواهد ماند.

 چرا نتوانستیم عزیزانمان را آنچنان که لایقشان بودن به خاک بسپاریم؟

برای مشاهده ادامه عکسها بر روی ادامه مطلب اشاره نمایید

جستارهای مرتبط:

                 بم و بهداشت      بم و مردان       بم و کودکان        کانکسهای بم     مراکز مذهبی

              اردوگاه ها          بم و زنان          بم و زلزله          امداد و نجات       اسکان در چادر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شماره حساب ها برای کمک های مردمی :
     شماره حساب 90007 بانک رفاه شعبه بولوار حمزه کرمان به نام دانشگاه علوم پزشکی کرمان قابل پرداخت در کليه شعب ايران جهت کمک به مداوای مصدومين و ساخت بيمارستان شهرستان بم
     شماره حساب 11111 بانک ملی ايران

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اطلاعات تکمیلی از سایت دانشگاه علوم پزشکی کرمان

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

"عزیزان همیشه با شماییم"

باهماد پان ایرانیست کرمان

کشتار بي‌رحمانه دولت عربستان، پس از بيست سال همچنان بدون هزينه

مدارس کشور همچنان فاقد استاندارد می باشند!!

در حادثه گازگرفتگي در يک دبيرستان دخترانه 52 دانش آموز دچار مسموميت شده و به بيمارستان منتقل شدند.
اين حادثه هنگامي روي داد که مسوولان دبيرستان «فاطيما» در شهرستان هرسين از توابع استان کرمانشاه با مشاهده مسموميت دانش آموزان ، از نيروهاي اورژانس و آتش نشاني کمک خواستند و با عزيمت ماموران به محل مشخص شد اين حادثه به دليل نشت گاز از موتورخانه اين دبيرستان روي داده است.
با عزيمت 4 دستگاه آمبولانس به محل ، 36 نفر از دانش آموزان به بيمارستان منتقل شدند و ساعتي بعد 16 دانش آموز ديگر نيز که عازم منازل خود شده بودند، بر اثر مسموميت از تنفس گاز، از سوي والدينشان به بيمارستان شهداي هرسين انتقال يافتند.
تعدادي از دانش آموزان به صورت سرپايي مداوا شدند؛ ولي 15 نفر از آنها همچنان در بيمارستان بستري هستند.

سرور حجت کلاشی،پان ایرانیست آذربایجانی(اردبیلی) و مسئول جوانان حزب پان ایرانیست 

پاینده ایران

سفیر محترم دولت های عربستان,قطر,کویت وعمان درایران

احتراما به آگاهی می رساند ,همانگونه که خود مستهظرید,سفارت دولتها دریچه ایست رسمی برای ارتباط مردمان کشورها با یکدیگر و محلی برای کوشش جهت فزودن بر رونق دوستی ها.از اینروست که دوستدار بعنوان عضوی از جامعه بزرگ ایرانی و متعلق به ملت شریف ایران که واجد اراده ملی است;سفارت آن کشور دوست را که عضو شورای همکاری خلیج (فارس)نیز می باشد,فارغ از روابط رسمی دیپلماتیک دولتها ,جهت بیان پاره ای مطالب ضرور ,مخاطب قرار داده است.

نظر به اشتیاق دوستدار به همزیستی مسالمت آمیز و نیز فزودن بر امکانات همکاری میان کشورهای همسایه خصوصا ملت ایران و دولتهای عربی حوزه ی خلیج فارس,لازم آمد پاره ای موارد که در صورت عدم رفع سبب خواهد شد;ملت ایران نوع و کیفیت نگاه و سطح روابط با همسایگان عرب خود را مورد بازبینی جدی قرار دهد را متذکر شود.

سفیر محترم ,به گواهی منصفان و آگاهان و نیز آنگونه که لابد خود شما نیز با حسن ظنی که برایتان متصور است, متذکر خواهید بود;ایرانیان بعنوان ملتی فرهنگ پرور و تمدن ساز نقشی مهم در تاریخ تمدن بشری بعهده داشته و همواره کوشیده اند خوی و خصال آزادگی را پاس داشته و آنرا بگسترانند.همسایگان خودرا دوست داشته و به آنها احترام گذارند .آنچه ازآنهاست به آن خستو باشندو اینست عصاره و جوهره ی فرهنگ ایرانیان .

اما مدتی است تحت عواملی چند,برخی از دولتهای عربی روشی خصمانه در برابر ملت ایران اتخاذ کرده اند و شگفتی آنکه شیخ نشینهای امارات متحده عربی ادعای جزایر جنوبی ایران را داشته و برخی دولتهای دیگر عربی و از جمله دولت مطبوع آنحضرت به کرات وبر خلاف رویه ی دوستی میان ایرانیان و اعراب ازآن ادعاهای واهی و بی پایه پشتیبانی کرده اند.برآگاهانست که نسبت به عواقب وخیم و نگران کننده این روند هشدار دهند .از بدیهای این منش آن که بر بدگمانی ها می افزاید که بری تلخ دارد و زهر کامی پدید آورد.بالطبع این روند اگر بالا بگیردبر نشیب بیافزاید.زخم زدن آنهم برکسی که از وی گریزی نیست نه کار بخردمندی است که کین کاشتن در خانه ی همسایه آتش به خرمن خود انداختن ,باد کاشتن و توفان درویدن است.

مردمان گیتی بویژه همسایگان بهر آنکه کنار هم به شادی بزیند;می بایست بهر یکدیگر نیکی بخواهند و از کینهای نابجا و بدخواهیها بپرهیزند و داد همدیگر دهند.منش نیکو است;حد نگه داشتن و بر حقایق و راستی ها خستو بودن.اندودن روی خورشید حقیقت از نادانی است و خود نادانی آورد.

ایرانیان و اعراب از دیرباز با هم زیسته اند .خوشیها و تلخیها با هم دیده اند ,پیرو دین واحدی هستند و امروز همسایه اند.ما بهر همسایگان خود بهترین شادی ها را می خواهیم و رشد و توسعه ی آنها را آرزومندیم .بر دانایان و بینایان عرب و بر اهل سیاست آن مردمان است که راه راست برگزینند.ریشه ی این پرخاش برکندن سزاوار باشد.این منش راست که چونان جدی مر مسلمانان,ستاره راهنمای سیاست اعراب باشد.اگر چنین شد آینده ای روشن برای منطقه متصور است و قدرت ملت ایران بهترین و مطمئن ترین حامی برای مردمان همسایه و آسایش آنها خواهد بود.

اما با قاطعیت ضروری اعلام میداریم اگر چنین نشد;طبیعی است که در صورت ادامه ی توطئه ها و تکرار ادعاهای بی پایه و یا حمایت از چنین ادعاهایی ,ملت ایران از دستگاه دیپلماسی خود بخواهد که نوع نگاه و سطح روابط فی مابین تجدید نظر جدی بعمل آید.

دوستدار به شما و دیگر دوستان عرب نسبت به پی آمدهای ناگوار و ناخوشایند هشدار جدی میدهد که از این توطئه ها و زیاده خواهی ها بر حذر بوده و از اتفاقات ناگوار پیشگیری کنید .در صورت عدم اصلاح روشهای پیشین و پای فشردن برآن ,باید بدانید که ایرانیان نمی توانند ;ادعاهای بی پایه و چشم طمع به سرزمین و شرف و تمامیت ارضی و هر وجب از خاک پاک ایران زمین که به خون پاک هزاران شهید سرفراز تاریخ آبیاری شده است برتابند.اگر این روشها پی گرفته شود پای به میدان گذاریم و تا آخرین نفش حقوق خود را پاس داریم.بدیهی است که از این پس به کرده ی شما سزایی در خور آن داده خواهد شد.ما دوستانی صادق و یکرنگ و دشمنانی سرسختیم و شکست ناپذیر.سرمملکت گاهی سالم است وگاه نیست و این گردش گردون گردننده است اما ایران زمین ز رادان تهی نیست.من آنچه شرط بلاغ بود گفتم و اتمام حجت کردم.بردانایان عرب سهی را نشان دادم ,امید که چشم خرد آنها قمر را نبیند.

                                                   پاینده ایران

                                                    حجت کلاشی

                                                       از طرف سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

لازم به ذکر است که نامه ای جداگانه از سوی سازمان جوانان حزب

پان ایرانیست به شیخ نشین های امارات تنظیم شده است که آن

نیزبصورت مجزا منتشر خواهد گردید.

سكوت جهاني در مقابل عمليات تركيه در عمق خاك عراق

یلدا ، دومین جشن بزرگ ایرانیان

در تقویم رسمی کشورثبت نشده است

۴۶ سازمان غیر دولتی مدافع میراث فرهنگی و طبیعی سراسر کشور ، از شورای فرهنگ عمومی که کار درج مناسبت ها را در تقویم رسمی کشور برعهده دارد خواستار ثبت جشن یلدا در تقویم رسمی کشور به نشانه حرمت نهادن به ارزش های فرهنگی و تاریخی مشترک بین همه ایرانیان شدند.

در بخشی از نامه سازمان های مردم نهاد خطاب به علی ملانوری مدیرکل شورای فرهنگ عمومی آمده است : جشن یلدا میراث فرهنگی و طبیعی مشترک همه ایرانیان است که در خانواده های ایرانی از هر قشر و با هر دین و مذهب برگزار می شود. شناسایی بهتر و ثبت این جشن کهنسال که پس از نوروز یکی از فراگیرترین جشن های همه ایرانیان است  و برپایی همه ساله آن  زمینه نزدیکی و همدلی همه اقوام و تیره های ایرانی را فراهم آورده است ،  امکان پاسداشت ارزش های فرهنگی این جشن و انتقال بهتر آن به نسل های آینده را فراهم خواهد ساخت. لذا امضا کنندگان ذیل این درخواست که همگی از سازمان های مردم نهاد فعال در زمینه حفظ میراث فرهنگی و طبیعی از سراسرکشور هستند ، خواهشمندند تا شورای فرهنگ عمومی به نشانه حرمت نهادن به ارزش های فرهنگی و تاریخی مشترک بین همه ایرانیان  با نظر مساعد نسبت به ثبت شب یلدا در تقویم  رسمی کشور اقدامات لازم را اعمال نماید.   

اتحادیه انجمنهای علمی، دانشجویی باستان شناسی دانشگاههای کشور، انجمن اقاقیا، انجمن اندیشه جوان، انجمن ایلام شناسی ایران، انجمن بیستون، انجمن پژواک نو، انجمن حامیان حقوق بشر، انجمن دانشجویان باستان شناس شهر کرد، انجمن دوستداران میراث فرهنگی افراز، انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوش، انجمن دوستداران میراث فرهنگی و گردشگری امرتاد، انجمن دوستداران یادمان‌های باستانی آریابوم، انجمن ژیار، انجمن کهن دژ، انجمن مهر آیین، انجمن نگاه تازه، انجمن وحدت جوانان ایران زمین، جمعیت آریایی ها، جمعیت جوانان عصر سبز، جمعیت سپندارمدان، جمعیت طبیعت یاران، جمعیت طلایه داران اندیشه های نو، جمعیت دوستداران میراث فرهنگی یادگار یزد ، خانه دوستی ایرانیان، خانه ی ماورای جوان، دیده بان یادگارهای فرهنگی ایران، طنین آرتا، کانون آینده نگری ایران، کانون بارگاه مهر، کانون پاسارگاد، کانون جوانان پارس، کانون دانشگران فردا، کانون فرهنگی آریا، کانون گسترش فرهنگ ایران بزرگ، کانون گلستان نوین، کانون مهر، کانون میراث سپیدان، کانون نفس به نفس، موسسه سیروان، موسسه علمی فرهنگی آینده نگر، موسسه فرهنگی امروز گلستان، موسسه فرهنگی توفا، موسسه فرهنگی دانادلان جنوب، موسسه کندوکاو، موسسه میزان و کانون صدای زمین ، 46 سازمان مردم نهاد امضاء کننده نامه به شورای فرهنگ عمومی هستند.

گفتنی است ، جشن « یلدا »  یا جشن « شب چله »  دیرزمانی است که در ایران در آخرین شب پاییز ( 30 آذر ماه ) که بلندترین شب سال نیز هست  ، گرامی داشته می شود. شادمانی ، گردهمایی خانوادگی و خوردن میوه هایی همچون هندوانه و انار و خشکبار از آیین های ویژه جشن یلدا است.

برگرفته از  ایران نامه

با سپاس فراوان از سرور آتروپات از تارنمای حماسه چالدران