کشور کردستان افسانه یا واقعیت؟

آیا انقلاب و تشکیل یک کشور جدید به صورتی که تا کنون تعریف شده در جهان امروز امکان پذیر است؟

در قرن بیستم جنبش هایی که با هدف به دست آوردن امنیت و آزادی به پیروزی رسیدند و دولتی جدید تاسیس کردند،این دولتها چه لیبرال،چه کمونیستی،چه ناسیونالیستی،چه مذهبی بعد از مدتی زوال یافتند و نتوانستند به آرزوهای طرفدارانشان جامعه عمل بپوشانند و مجددا با دور جدیدی از شورش و سرکوب روبرو شده اند که هنوز هم ادامه دارد.عملکرد ضعیف این جنبش ها راه را برای جنبش هایی با عنوان بازگشت به خویشتن فراهم کرد که منجر به وجود امدن جنبش های جدید بنیاد گرایی و ارتجاعی برای تغییر وضع موجود شد و همزمان با گسترش این جنبش ها تروریست نیز چهره ی خود را نشان داد. مبنای شکل گیری چنین جنبشهایی نژاد،قوم و یا مذهب بوده است و با بهره گیری از مفاهیم دمکراتیکی مثل حق تعیین سر نوشت در صدد تاسیس دولت و نظام دولتی مستقل بر می امدند.

قوم،مذهب و نژاد نمیتواند مبنای دولت گرایی واقع شود.تشکیل کشود بر هر کدام از این محور ها خطرناکترین صورت ملت گرایی است، این  نوع ناسیونالیسم ظرفیت درک انگیزه ها و ارزش های ملت های دیگر را ندارد و قافل از این است که دیگران هم ممکن است همانند آنها علاقه مند به همان ارزش ها باشند. این نوع ملت گرایی از لحاظ سیاسی نیز ناتوان است چون سیاست هایی غیر واقع بینانه و تنگ نظرانه ای را تعقیب میکند که محیط را برای دخالت کشور ها ی قوی تر فراهم میکند.

حدود یک هزار سال قبل از میلاد ماد و پارس اولین اقوامی بودند که به ایران وارد شدند و در سرزمین ایران اقامت گزیدند، این دو قوم طی تحولات تاریخی تحت عنوان پادشاهی ماد و پارس امپراطوری ایران را بنا نهادنند. طبق اسناد معتبر و بنا بر ادعای بسیاری از مردم شناسان قوم کرد،مادها همان قومی هستند که در شمال غرب و غرب ایران سکونت گزیدنند.کردها قوم ایرانی هستند و خود را ایرانی میدانند.شاید پیش از پیدایش کشور یک پارچه ی ایران اشکال تاریخی مانند طایفه و قوم وجود داشته است ولی امروز ملت ایران یک ملت یگانه و منحصر به فرد در برابر ملت های دیگر است.فرهنگ و ادبیات ایران و ارزش های مانند زیبایی،اخلاق،عدالت و نهادهایی که امروز ایران از آن برخوردار است متعلق به تمام مردم و ثمره ی یکپارچه گی ایران است.

کردها ی ایران از اصیلترین اقوام ایرانی هستند که نقش مهمی در رشد ادبیات و فرهنگ ایران ایفا کرده اند .کسانی که ایده ی تشکیل کشور کردستان و داعیه ی جدایی طلبی از ایران را در سر دارند به دنبال مطامع سیاسی هستند و این توده ی مردم هستند که قربانی این سیاست ها میشوند، این قضیه از آنجا مضحک میشود که رسانه های بیگانه ی آمریکایی و اروپایی با تاکید بر واژه های چون ازادی و دمکراسی در صددند افکار و احساسات عامه ی مردم را به تحریک وادارند، این توهم سازان در واشنگتن،لندن،مسکو... به گمان خود ایده ی پیروزی نهایی آزادی خواهان بر حکومت های توتالیتر حاکم را به عموم منتقل میکنند، اما آنها یی که واقعیت ها  را میدانند و زبان این شیفته گان ثروت و قدرت را شناخته اند میتوانند از احساسات دون مایه ی نژاد پرستانه  و ارتجاعی فراتر روند و میدانند که آنها آنقدر توانمند نیستند که آنان را به آرزوهایشان برسانند(مثال بارز آن را در عراق و افغانستان شاهدیم).

ترانه ی بهترین جهان موجود که بوش تحت نام جهان آرام و شاد زیر لب میخواند فریاد و ناله ی محزون میلیون ها انسان مدفون زیر فقر را نادیده میگیرد."قابل ذکر است که آمریکا برای  منافع خود مبنای سیست خارجی خود را در مورد ایران که حمایت از سلطنت طلبان بوده برداشته و حتا از حمایت اپوزسیون جمهوری خواهان نیز گذر کرده است و نیز پیروزی خود را در این میدان حمایت و پشتیبانی از قومیت گرایی و فدرالیسم میداند اما بعضی ها قافل از اینند که حمایت کردن از سیاست های آمریکا منجر به تجزیه ی ایران خواهد شد".

تعارض و اخلاف جز تفکیک ناپذیر تکامل انسانی است،انسان در مقابل رنج و نبود امکانات واکنش نشان میدهد و برای به دست اوردن امنیت و رفاه بیشتر مبارزه میکند این تعارضات  به تفاوتهای قومی و نژادی مربوط نیست حتا افراد یک قوم از لحاظ طرز تفکر و پیشداوریها و نظرات وحدت کامل ندارند بلکه از افراد گوناگونی تشکیل شده اند که افکار و عقاید و آرزوها ی متفاوتی دارند.... تبلیغات به کمک تکنولوژی های رسانه ای نوین مرز بین این ارزشها را کمرنگ کرده و تفاوتها در حال آب رفتن است و جهان به سمت ظهور یک دهکده ی جهانی در حرکت است.امروزه مثل قدیم تعارض ارزشها نمیتواند دلیل موثر و قانع کننده ای در ایجاد انقلاب داخلی و تجزیه طلبی باشد.

اکنون وقت آن نیست که یک دیگر را تهدید و تخریب کنیم، تنها راه پیروزی متحد شدن است که در نهایت به قوی تر شدن می انجامد و اولین قدم برای رسیدن به آن گذشت و تحمل و قبول یکدیگر است.

پاینده ایران

بازی دموکراسی

بيش از هفتاد سال است که مردم و احزاب و روشنفکران ايرانی تيشه بدست گرفته و ريشه فرهنگ خويش را نابود کردند، و امروز نيز از هر سوی ميشنويم که، دموکراسی خود را ميسازد . اين را برخی از خردمندان امروزی که ماهواره دارندو ديوانه وار عاشق سينه چاک دموکراسی و دشمن نظام مملکت داری کشور خويش هستندمی گويند. کسانيکه در هشتاد سال گذشته فرصتی به آبادی و بهسازی سيستم مملکتی خويش ندادند بلکه بر عکس هم کشور و هم نظام آن را فنا کردند.از اين جهت بسيار کوتاه به يک نمونه کوچک از فساد و رشوه خواری در نظام دموکراسی اکتفا ميکنم

William Marcy Tweed

او يک ساستمدار بود که در نيويورک رهبر باند

"St. Tammany Society"

بودو از طرف اين باند نفوذ بسيار قوی وگسترده ای برای فساد و رشوه ستانی درحزب دموکرات نيويورک را داشت

رئيس انجمن شهر برای حزب دموکرات نيويورک                                     1852

در اين سال نماينده مجلس از سوی اين حزب                                          1853

او سناتور ميشود                                                                              1868

او علنأ اعلام ميکند که رشوه ستان است و به يک ثروت ميليونی دو رقمی دست ميابد، در زمانيکه حقوق يک کارگر ساختمان دو دلار در روز بود و باند ذکر شده نيز ثروتی معادل دويست ميليون دلار را دارا بود.اين داستان بسيار طولانی بوده و من در همينجا به آن خاتمه ميدهم اما عزيزان ميتوانند در اينترنت دنباله اين رسوائی را بيابند و بخوانند. اين يک داستان و يا بهتر بگوئيم يکی از رسوائیهای بيشمار در تاريخ کشورهای دموکراسی ميباشد

آری دموکراسی خودش را تا به امروز به همت مردم وطن دوست آن کشورها بعد از گذشت هزاران هزار سال تا بهامروز ساخت نه بدست دموکراسی، زيرا تاريخ دموکراسی به ما ميگويد که دموکراسی چه بود و در سه قرن گذشته مردم اين کشورها ميليونها جان و خون فدا نمود ند تا نظام کشور داری آنان به شکل امروزی برسد که هنوز غرق در فساد است، در اينجا ميبايد از قهرمانان وطن دوست اين سرزمينها قدر دانی کرد،نه از کلمه دموکراسی.اما ما چه کرديم برای سيستم کشوری داری خويش که از قعر تاريخ تا به امروز به دست ما رسيده؟ آيا غير از اين است که با دست خود ريشه امنيتی و نظام کشور داری اين مملکت را که از اجدادمان به ارث رسيده بود را در هشتاد سال گذشته نابو د کرديم و به دست خود کشور را فنا نموديم؟

روشنفکرانی که ظلمهای آغا محمد خان قاجار را در سلطنت پهلوی به ميان کشيدند و از دموکراسی تعريف و تمجيد کردند بدون آنکه به مردم بيسواد خويش از فسادها و نابسامانيهای دموکراسی در گذشته سخن بگويند و مردم ساده انديش را فريب دادند. به جای اينکه برای کشور ودر کنار شاهان پهلوی برای آبادی اين کشور بکوشند هم ايران و هم نظام آن را نابود کردند، برای اشخاص وطن فروشی همچون شما دموکراسی تنها دست شما را باز ميگذارد تا کشور را از روی نقشه جهان مهو کنيد

و امروز نيز که مردم ايران محتاج رهبری مقتدر و وطن دوست ميباشند، از توافق احزاب و اعضای آنان سخن ميگويند که هر يک دشمن عقيدتی ديگری است و به مردم خويش ميگويند که رهبری نخواهد بود. اين آقايان روشنفکر که سنگ دموکراسی را به سينه می زنند و مدام از حاکميت ملی سخن می گويند برای مردميکه بيش از هشتاد د رصد آنان فقير بوده که حتی حاظر هستند از فقر رای خويش را به پنجاه دلار به فروش برسانند و نيمی از آنان حتی سواد خواندن و نو شتن را ندارند

اين آقايان در بيست و هشت سال گذشته هيچگاه معنی

national unity governments or national union governments

را تعريف نکردند ،برای مردميکه هيچ چيز از دموکراسی نميدانند

هموطنان عزيز از آنجا که نظام دموکراسی شبيه به حرکت يک لاک پشت ميباشد، در مواقع حساس مانند جنگ داخلی و خارجی، نظام پارلمانی عوض ميشود و تنها حزبيکه قدرتمندتر از ديگر احزاب است اداره امور مملکتی را در دست ميگيرد و يا ائتلاف احزاب قدرتمند، چنين کاری بارها اتفاق افتاده است، مانند، چرچيل در جنگ جهانی دوم ، در آمريکا ابراهام لينکلن ، در کانادا ، اسرائيل و و وو وو

در جنگ دوم جهانی چرچيل در کنار مقام نخست وزيری ، وزير جنگ نيز بود، وقتيکه چمبرلين پيشنهاد گفتگو با هيتلر را پيش ميکشد تنها با يک کلمه نه از سوی چرچيل داستان خاتمه می يابد، زيرا در وضعيت جنگی ديگر وقت يا زمانی برای رای گيری از مردم و يا مجلس وجود ندارد به اين نگاه نکنيد که بر خلاف آنزمان امروز در آمريکا دموکراتها بر سر عراق سود ميبرند و در مجلس نماينده بيشتری کسب

ميکنند، و ميگويند: با رژيم جمهوری اسلامی بايد گفتگو کرد .زيرا مسئله عراق هنوز مسئله حياتی برای آمريکا نيست

همانگونه که در جنگ دوم جهانی انفجار بمب اتمی در مجلس رای گيری نشد، زيرا آنزمان وقت لاس زدن سياسی نبود، آنزمان آمريکا در خطر بود همانگونه که امروز ايران در خطر است و من از همه شما ميخواهم، از آن کسانيکه عشق ديوانه وار آنان به دموکراسی عشق وطن دوستی آنان را کور کرده ميخواهم که اقلأ به قوانين دموکراسی خويش پای بند باشيد اگر مردم ايران برای شما ارزشی ندارند

شماها که در هشتاد سال گذشته شب و روز تيشه به ريشه اين کشور زديد و مدام از خوبيهای دموکراسی سخن گفتيد ا ما فسادها ، ظلمها و جناياتی که در کنار دموکراسی انجام پذيرفت را از مردم خويش پنهان کرديد، اقلأ شرف داشته باشيد و بيائيد و بگوئيد که حتی در دموکراسی هم حاکميت ملی در زمانهای حساس مثل امروز ايران،زير پا گذاشته ميشود. همانگونه که در کشورهای دموکراسی زير پا گذاشته شد و خواهد شد اگر بار ديگر وضع حساس شود

بيائيد و شرف داشته باشيد و از روی عشق به دموکراسی نه از روی عشق به وطن

بگوئيد که ما رهبراحتياج داريم زيرا دموکراسی در مواقع حساسميگويد

national unity governments

اما به مذهبيون و گروه چپ بگويم ؟ کمونيستها که شعار جهان وطنی ( انترناسيوناليسم) سر ميدهند و مذهبيون که تنها امت اسلامی را ميشناسند، ای هموطن وطن دوست،با تو سخن ميگويم که شيون هموطنان ايرانی مظلوم خود را که از هر آئين و مسلکی هستند ميشنوی! کشورمان ايران در خطر است

برخيز هموطن ، برخيز

اگر دور از کشور خويش در غربت هستيم، بيا همچو فرخ زاد مانند يک ايرانی بميريم

خدابا ماست

كمیته مجازات

گردآورنده و نگارنده :  امید پارسانژاد

     تهیه و تنظیم برای وبلاگ پان ایرانیست کرمان :دکتر پیام آذربایجانی

جسد صدام را سگ‌ها‌ خوردند

شرح زندگانی شادروان  سید احمد كسروی تبریزی

کتاب شرح زندگانی من، اثر شادروان احمد کسروی با حجم 2 مگا بایت

چرا پان ايرانيست شدم  !

حوريه رستمي

مي گفتند ارتش ايران به قتل رسيده است.چند تا از فاميل هاي خيلي انقلابي ما با هيجان اين موضوع را نقد و تفسير مي كردند. اما همه ي اين شور و هيجان ها زود فرو نشست .با خواهرهايم توي كوچه سرگرم بازي هفت سنگ بوديم، كه ناباورانه سقوط هواپيما ها را ديديم.جنگ شروع شده بود.ديگر كار بازي نبود. روزهاي تهمت و سختي و ترس. جنگ شهرها. گويي اميد رخت بر بسته بود .هر روز پياده به مدرسه م رفتيم. هر روز جمله يي بر خانه يي مي ديدم و ضجه يي مي شنيديم. هر روز مي ديديم امام جماعت شهرمان سوار بر ماشين آخرين سيستم موجود به نماز مي رود.

روزي زمزمه يي شنيدم. باوري جاويدان : شاد باد. شاد باد ، شاد باشيد اي شهيدان راه ايران كه به قرن ها در دل دشت ها ، كوه ها و درياهاي ميهن به خون خود كفن پوشيده ايد و خفته ايد. نام شما و ياد شما افتخار ماست  و درس زندگي ما.

جهاني گشوده شده بود. جهاني كه مال خودم بود و براي كودكان آينده ام و همه كساني كه دوستشان داشتم و آب و خاكي كه ياد گرفته بودم عاشقش باشم.ديگر من وجود داشتم. در كنار سي سال رنج ِ عشق نوشتن فردوسي. در لحظه هاي شيرين اميد نهضت ترجمه، با برهان قاطعي كه حضور هيچ بيگانه يي را نمي تابد. من با انديشه يي وسيع از مقاومت و مبارزه آشنا شده بودم كه شايد همكلاسي هاي من از آن چيزي نمي دانستند. زماني در برابر اسكندرو اعقابش. وقتي حمله اعراب و تهاجم ددمنشانه ي مغول. اما اين فرهنگ ايرانزمين است كه در اوج است. كتاب مي نويسد. ترجمه مي كند. فيلسوف ِ طبيبش شهر به شهر مي گريزد تا مجبور به انكار فلسفه اش نباشد. منصور حلاجش پاي كوبان و دست افشان به خاطر عشق شهيد مي شود.هر دم سرداري برخاسته ،بني عباس را مضطرب و نگران مي سازد.

در تجزيه وحشتناك پاره تن وطن اين بار نام پان ايرانيست ولوله مي كند.فرياد بر مي دارد تا به امروز پي در پي دست استعمار را در جدايي بحرين از مام ميهن محكوم ميكند.

امروز نيز در برابر فرمان تاريخ ، منقاد نداي خاك و خون برابر هر نوع توطيه يي شوم تا پاي جان ايستاده است .

اينك از همه كساني كه از من مي پرسند چراپان ايرانيست شدم ؟ مي پرسم چرا پان ايرانيست نباشم.

كرمانشاهان. شامگاه 10/9/ 1384 خورشيدي

سخنی با خواننده:

به واقع ابتدا پان ایرانیست را باید با دل و جان درک نمود و بعد عضو حزب پان ایرانیست شد، زیرا هیچ کدام از پان ایرانیستها نه برای شهرت و یا آنکه برای خود اسم و رسمی بسازند  وارد حزب نمی شوند، بلکه در آغاز با تمام وجود ایران و پان ایرانیست را برای خود معنا کرده و بعد فعالیت خود را آغاز می نمایند.

در میان فعالین و اندامان حزب، دلاوران بسیاری از نقاط مختلف وطن عزیزمان به خصوص دیار آذرآبادگان و کردستان فعالیت داشته و امروزه نیز فعالیت می نمایند که نقش بسزایی در پیش برد اهداف ملی و پان ایرانیستی داشته و دارند.

سرورانی همانند ،شهید پان ایرانیست داریوش فروهر، استاد قدرت الله جعفری، سرور حجت الله کلاشی، سرور دکتر سهراب زنگنه و بسیاری از اندامان و باشندگان در حزب که از دیار آذرآبادگان و کردستان هستند و آنچنان با دل جان خود را وقف ایران و پان ایرانیست نمودند که خود را فراموش کرده و زندگی خود را به ایران و پان ایرانیست تقدیم نمودند، و نه برای آنکه فقط اهداف سیاسی حزب را دنبال کنند، بلکه به اثبات رسانند که همچنان نیز فرزندان ایران بوده اند ، هستند و خواهند بود و نخواهند گذارد که وجبی از خاک اهورایی و یزدانی  به اهریمن واگزار گردد.

امروزه از ماکو تا چابهار، از سرخس تا خرمشهر، از میانکاله تا ابوموسی ایران است، کشوری که به ظاهر در این مرزها محدود شده، ولی فرهنگ آن جهانگیر است. فرهنگی که نه تنها با ادعای برخی فرصت طلبان و سودجویان  بی وطن تخریب نمی شود، بلکه با ادعای بی وطنان، مردمان گیتی بر عظمت و شکوه آن بیش از پیش پی می برند.

ای هموطن:  حکومتی که به ایران نیاندیشد محکوم به فناست

پاینده ایران

یکپارچگی ایران و وحدت ملی

                  شادروان دکتر پرویز ورجاوند

شکل گیری و حضور فعال سازمان های سیاسی طی چند سده اخیر در کشورهای جهان، به ویژه ایجاد ‏حزب های ماندگار و تأثیر گذار در مغرب زمین که تا به امروز به عنوان بدنه جامعه مدنی آن کشورها ‏نقشی اساسی را در سیاست گزاری و سازمان دهی دولت ها در تمامی زمینه ها برعهده داشته اند، بحث ‏کلانی است که نیاز به تجربه و تحلیل رویدادهای تاریخی و تحولات ساختاری جامعه غرب دارد که ‏طرح آن در این نوشتار کوتاه نمی گنجد. اما بدون آن که بخواهم به چگونگی شکل گرفتن دیدگاه ها و ‏عملکرد سازمان های سیاسی ایران از دوران مشروطه به بعد بپردازم و دلایل ناپایداری عمده آن ها را بر ‏شمارم، لازم می دانم به یک نکته اساسی اشاره کنم و آن این که در میان چند سازمان سیاسی که تا به ‏امروز در ایران فعال بوده اند، شمار کمی از آن ها دارای حضور فعال سیاسی هستند. در این نوشته ‏فرصت آن نیست که شرایط تاریخی ایران از دوران تجاوزگری های استعمارگران غربی و به ویژه نقش ‏دو قدرت سلطه گر روس و انگلیس در دو سده گذشته، در سرزمینی وسیع به نام ایران زمین مورد بحث ‏قرار گیرد، ولی یادآور شوم که برای شناخت واقعی لطمه های شدیدی که به این سرزمین وارد شده ‏است و آگاهی از چگونگی انحطاطی که کشور ما در زمینه های مختلف به آن گرفتار آمده، راهی جز ‏تحلیل آگاهانه و متکی بر واقعیت و بر کنار از تحلیل های ایدئولوژیک پیش ساخته، دست کم در ‏محدوده این دو سده نیست.‏
جریان نهضت پان ایرانیسم، حرکتی بود که با وجود گذشت شش دهه از حضور آن، هنوز چنان که باید ‏کوششی برای شناساندن اهمیت و ارزش های نقشی که در بحرانی ترین شرایط کشور بر عهده داشت، ‏صورت نگرفته است.‏
نهضت پان ایرانیسم در شرایطی از بطن جامعه ایران جوشید و پا به عرصه وجود گذاشت که مرحله ‏جدیدی برای تجزیه بخش های دیگری از ایران به وسیله دو استعمارگر کهنه کار روس و انگلیس طرح ‏ریزی شده بود. بر خلاف دیگر سازمان ها و حزب ها و جریان های سیاسی، این تنها سازمانی است که ‏هسته مرکزی و هیأت مؤسس آن را چهره های سیاسی شناخته شده و صاحب اعتبار جامعه در زمینه ‏های مختلف تشکیل نمی داد، بلکه آنان جوانان گمنامی بودند که به طور عمده سال های آخر ‏دبیرستان را می گذراندند و هیچ گروه و جریان مطرحی از آن ها حمایت نمی کرد و جز پول توجیبی ‏خودشان هیچ منبع درآمد دیگری نداشتند. ‏
نقش مؤثر پان ایرانیست ها در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت و قدرت نمایی آنان در برابر ‏مانورهای حزب توده برای مرعوب ساختن ملت ایران نیز، پدیده ای نیست که نسل ما بتواند آن را از یاد ‏ببرد. حزب توده بر آن بود تا با ایجاد جو وحشت در همه جا، دولت ملی دکتر مصدق را ناتوان جلوه ‏دهد و در صورت برخورد با آشوب گران، بر آن مارک فاشیست و سرکوب گر زند. حضور نیروهای پان ‏ایرانیست در دانشگاه ها، دبیرستان ها و کارخانه ها سبب شد تا یکه تازی های حزب توده و توطئه های ‏در پس پرده انگلستان (به گفته دکتر مصدق؛ توده – نفتی ها) فلج شود و سرانجام نهضت ملی شدن ‏صنعت نفت به نتیجه برسد. در این راه نیز حضور بی با کانه زنده یاد فروهر عاملی مؤثر به شمار می ‏آمد.‏
کسانی که دستور دشنه آجین کردن داریوش و پروانه فروهر را صادر کردند و بزرگ ترین ننگ را برای ‏خود خریدند و امروز با تمامی نیرو برآنند تا از فعالیت نیروهای ملی به صورت سازمانی، گسترده و آزاد ‏جلوگیری کنند، باید بدانند به دلیل سیاست های نابخردانه آنان و نداشتن تعریفی روشن از منافع ملی ‏و مانورهای نادرست و تشنج آفرین به نیت تثبیت سلطه بر جامعه، کشور از نظر منافع کلان ملی در ‏شرایطی بسیار بحرانی قرار دارد. کشور کوچکی که در تمامی طول تاریخ تا زمان تجاوز تزارها، همیشه ‏بخشی از ایران به شمار می رفته است، به پشتیبانی آمریکا و همگامان آن در منطقه، بی شرمانه چشم ‏طمع به بخش هایی گسترده از میهن ما دوخته است یا شیخ نشینی با گستاخی، چشم طمع به جزایر ‏ایران دوخته است. همچنین وضع ما در قبال اوضاع بحرانی دو همسایه شرقی و غربی مان در موقعیت ‏نگران کننده و آسیب پذیری قرار دارد.‏
در چنین شرایطی، راهی جز تمکین در برابر خواسته های به حق ملت در جهت استقرار حاکمیت ملی، ‏ایجاد یک مجلس واقعی آزاد منتخب مردم و بازگذاردن دست نیروهای ملی برای بسیج جامعه به منظور ‏مقابله با تهدیدهای همه جانبه برای نجات کشور وجود ندارد. آن ها که برآنند برای حفظ قدرت ‏انحصاری خویش همه چهره های معتقد به استقرار یک حکومت ملی توان مند و واقع گرا را از پیش پا ‏بردارند، باید بدانند که بر سر شاخه بن می برند و به جریان های تجزیه گرا فرصت می دهند تا کشور را ‏به آشوب و درگیری های درونی بکشانند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شنبه ۲۰ امرداد ۱۳۸۶ خورشیدی

در این پست می خوانید:

هنوز اثری از حيات از اعماق معدن ريزش کرده در يوتا (آمريکا) ديده نمی شود

***********

دریافت اخبار به صورت فایل پی.دی.اف

تاريخ زبان پارسی در آذربايجان

به کوشش دكتر حسين نوين رنگرز

آماده سازي برای تارنماي پان ایرانیست کرمان: دکتر پیام آذربایجانی

با تشکر از تارنمای آذرگشنسپ

                                        سه شنبه ۱۶ امرداد ۱۳۸۶ خورشيدي

اطلاعيه تيم پان ايرانيست کرمان:

 تا اطلاع ثانوي و راه اندازي ستون آرشيو خبري تيم پان ايرانيست کرمان ، "خبر آرشيوي" بر روي پست روز نمايش داده خواهد شد

                                                               پاينده ايران

                  تالش سرزمینی اهورایی

 در اين پست مي خوانيد:

تالش سرزمين اهورايي

نوروز در تالش جمهوري ايران شمالي

نسل کشي تالش ها توسط رژيم باکو

تاريخچه جمهوري خودمختار تالش مغان

تالشان روسپيدان تاريخ

سرنوشت تلخ تالشها در ايران شمالي

حقوق تاریخی ایران را فراموش نکنیم

شهیدان راه وطن هرگز نمی میرند

از: ع. ناوک  __ روزنامه نگار

به کدامین گناه ناکرده؟

عدنان حسن­پور عضو هیأت تحریریه هفته نامه توقیف شده "آسو" و روزنامه نگار مستقل در تاریخ پنجم بهمن ماه هشتاد و پنج ، در شهر مریوان بازداشت شده و  مدت مدیدی را در بازداشتگاه ستاد خبری 113 سنندج بسر برده است تا اینکه در فرودین ماه سال جاری به زندان عمومی مریوان انتقال یافته و اولین جلسه دادگاه او در 22 خرداد سال جاری تشکیل شد. وکیل او آقای صالح نیکبخت وضع پرونده وی را رضایت بخش اعلام کرده بودند.اما در کمال ناباوری در تیرماه هشتاد و شش به اتهام  اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم شد.

هیوا بوتیمار  دیگر فعال مدنی ،که زمینه کاری او فعالیت در سازمان غیر دولتی محیط زیست بوده است همانند عدنان حسن پور مدتی را در بازداشتگاه ستاد خبری 113 سنندج و مدت مدیدی در زندان مریوان بسر برده و به اتهام ارتباط با گروههای مخالف نظام به اعدام محکوم شده است.

پس از انتشار خبر حکم اعدام آقایان عدنان حسین پور و هیوا بوتیما اقدامات وسیعی برای نجات جان این دو روزنامه نگار کرد ایرانی صورت گرفته است که از جمله از آن میتوان به روسای کمیسیون های خارجی و صنایع پارلمان ایتالیا، سندیکای سراسری مطبوعات ، فدراسیون خبرنگاران و صدها شخصیت فرهنگی و رسانه ای این کشور اشاره کرد.

 متن بیانیه ی انجمن قلم کردستان ایران در رابطه با حکم اعدام این دو فعال فرهنگی و مدنی:

بنا به‌ اخبار منتشره‌، دو روزنامه‌نگارکرد ایرانی به‌ نامهای (عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار) که‌ چند ماه پیش از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در شهر مریوان ربوده‌ شده‌بودند، ‌پس از سپری کردن یک دوره‌ کوتاه زندان، سرانجام با حکم شوم و ناعادلانه اعدام روبه‌ رو شده‌اند. این حکم گذشته‌ ازغیر انسانی بودن و زالمانه‌ بودن خود، گویای این حقیقت نیز میباشد که‌ عاملان آن‌ سر آن دارند‌ که‌ از هر سو به‌ فضاهای فردی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه‌ تعرض کرده‌ و‌ لایه‌های مختلف جامعه‌ و صد البته‌ جامعه‌ روشنفکری ما را در حالت اضطراب و استیصال نگاه‌ دارند.

ما ضمن محکوم نمودن این حکم و ابراز نگرانی از سرنوشت اسفبار این دو روزنامه‌نگار کرد، حکم مذبور را بیشتر یک عمل سیاسی با اهداف خاص تلقی می نماییم، و بر این باوریم که‌ این یک نقشه‌ سیاسی و امنیتی بسیار خطرناک میباشد که‌ ابعاد آن جامعه‌ روشنفکری کردستان ایران را هدف قرار داده‌ است.

انجمن قلم کردستان ایران از تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر، احزاب، سازمانهای آزادیخواه‌ و نیز مجامع ذیربط جهانی میخواهد که‌ ضمن محکوم کردن این حکم، از کانالهای متفاوت به‌ رژیم جمهوری اسلامی جهت الغای آن فشار آورده‌ و موجبات آزادی این روزنامه‌نگاران دربند را فراهم آورند. باشد که‌ عمل مشترک و هماهنگ‌ آزادی خواهان و مدافعان حقوق بشر بار دیگر جان فعالان مدنی و روشنفکری را از زیر تیغ بی امان سرکوب و بی قانونی رهائی بخشد.

انجمن قلم کردستان ایران

به نام خداوند جان خرد

مرکز پژوهش های کاربردی

حقوق تاریخی ایران در دریای مازندران(کاسپین)

دكتر هوشنگ طالع

عبدالله مراد علی بیگی

مبارزه با اوباش گری یا اوباش گری پلیس؟

وهابیون و تفرقه افکنی در دنیای اسلام

در این پست خواهید خواند:

خشم مسلمانان از موضع تفرقه افكنانه مفتي هاي وهابي عليه عتبات عاليات

دهها مركز حوزه و طلاب اهل سنت سراسر كشور فتواي تفرقه افكنانه مفتي هاي وهابي را محكوم كردند

اظهارات رئيس شوراي فرهنگ عمومي استان كرمان در رابطه با تفرقه افكنانه مفتي هاي وهابي عليه عتبات عاليات

”شيعه كشي“ تا به كي؟! (اطلاعیه حزب پان ایرانیست)

     حفظ میراث فرهنگی در حکم امر به معروف و نهی از منکر است

دکتر محمد علی دادخواه : طبق اعلام اداره حقوقی قوه قضاییه حفظ میراث فرهنگی در حکم امر به معروف و نهی از منکر بوده و در زمره حقوق بدیهی انسانها قرار دارد .

سخنراني هاي همايش بزرگداشت استاد ورجاوند ـ ۲ امرداد ۱۳۸۶ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                  سخنرانی دکتر هوشنگ طالع با عنوان تاريخ تجزيه ايران 

   سخنرانی دکتر داوود هرمیداس باوند باعنوان لزوم رفع ابهامات مرزی ایران و عراق و پی گیری خسارات ناشی از تحمیل جنگ از عراق 

       سخنرانی دکتر قدر الله جعفری پیرامون پیشینه زبان فارسی در آذربایجان

     سخنرانی زیبای دکتر محمد لی دادخواه در خصوص پرونده سد سیوند

                                                   ***********     

                                                  www.sivand.com

               با سپاس فراوان از آقای علی افشاری، دبير محترم همايش بزرگداشت استاد پرويز ورجاوند

             ایران تویی حماسه ورجاوند

هرکجا که کردستان است، ایران نیزاست